του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Το γεγονός της Πεντηκοστής μας περιγράφεται σήμερα, κατά το Αποστολικό μας ανάγνωσμα, (Πράξ. β’, 1 – 11), αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.
Τα γεγονότα αυτά, της Αναλήψεως που ζήσαμε και της σημερινής Πεντηκοστής, ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική, μα συνάμα μας αποδεικνύουν πως ο Θεός μπορεί να κάνει τα πάντα για το αγαπημένο του δημιούργημα, τον άνθρωπο.
Καθώς, λοιπόν, βρίσκονταν όλοι συναθροισμένοι στο υπερώο, όπως αναπαριστάνεται και σε διάφορες αγιογραφίες, και έχοντας επανασυμπληρωθεί ο αριθμός των δώδεκα Αποστολών με τον Ματθία να λαμβάνει τη θέση του Ιούδα μετά κλήρου, βοή σαν δυνατός άνεμος άρχισε να περικλείει τον χώρο.
Τότε, γλώσσες φωτιάς, πύρινες άρχισαν να κατέρχονται από τον ουρανό και να κάθονται ξεχωριστά στον καθένα από τους δώδεκα, διανοίγοντας τη διάνοιά τους και κάνοντάς τους πολύγλωσσους και εύγλωττους θεολόγους. Το Άγιο Πνεύμα πλέον τους είχε αλλοιώσει τελείως.
Από απλοί άνθρωποι, έγιναν οι φωστήρες όλης της οικουμένης, αναλαμβάνοντας τη μέγιστη ευθύνη της μετάδοσης του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη, σε όλες τις φυλές και γλώσσες, αρχής γενομένης από την Ιερουσαλήμ.
Πολύς κόσμος βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα εκείνες τις ημέρες, λόγω της εβραϊκής εορτής των εβδομάδων όπως ονομαζόταν, με ιστορικοθρησκευτικό χαρακτήρα, καθώς γιόρταζαν την επέτειο της παράδοσης των δέκα εντολών από τον Θεό στον Μωυσή, πενήντα ημέρες μετά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο.
Το έδαφος, λοιπόν, ήταν πρόσφορο. Ο κόσμος ήταν πολύς. Έτσι, δημιουργήθηκε η πρώτη Εκκλησία. 3000 άνθρωποι βαπτίστηκαν χριστιανοί εκείνη την ημέρα, επηρεαζόμενοι από το φλογερό κήρυγμα του Πέτρου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι η σημερινή ημέρα θεωρείται η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας μας.
Αδελφοί μου, κάθε εορτή πρέπει να μας διδάσκει, όπως επίσης και να μας τονώνει πνευματικά.
Συγκεκριμένα, το πρώτο στο οποίο πρέπει να σταθούμε σήμερα είναι η δύναμη που εκλαμβάνουμε από την ορθή και ανόθευτη πίστη που ο Χριστός μας προσφέρει μέσω του Αγίου Πνεύματος που όλοι είμαστε κάτοχοι. Μπορεί η Πεντηκοστή να γίνει το δικό μας ζύγι μέτρησης στο κατά πόσο αληθινά βιώνουμε στη ζωή μας τον Χριστό.
Είδαμε τους Αποστόλους να αποβάλουν κάθε βαρίδιο αμφιβολίας και έτσι να γίνονται αυτοστιγμεί δοχεία αναβλύζουσας Χάρης.
Όταν ο Παράκλητος τους επισκίασε, αμέσως επήλθε η μεταμόρφωση. Εμείς; Αισθανόμαστε τοιουτοτρόπως ως ενεργά μέλη της Εκκλησίας μας ή έχουμε διάχυτη μέσα μας αμφιβολία; Όταν ενθυμούμαστε κάθε χρόνο αυτήν την εορτή, θα πρέπει να εξετάζουμε κατά πόσο σωστά έχουμε χτίσει τη σχέση μας με τον Χριστό.
Ως επισφράγιση των ανωτέρω θα πρέπει σαν παρατηρητές να ελέγχουμε τον εαυτό μας, να αναθεωρούμε και να διορθώνουμε τις αδυναμίες μας.
Δε χρειάζεται να μιλήσουμε πολλές γλώσσες, για να θεωρήσουμε πως είμαστε σε καλό δρόμο, όπως οι Απόστολοι μας σήμερα.
Αρκεί με τη σωστή στάση μας και χωρίς πολλά λόγια και υπερβολές να γινόμαστε όσο μπορούμε, παρά τις αδυναμίες μας, παραδείγματα για κάποιους που έχουν εσφαλμένη αντίληψη για την πίστη μας στον Χριστό και κατά συνέπεια για το σύνολο των χριστιανών.
Πολλές φορές είναι προτιμότερο να μιλάμε με τη σιωπή μας και να διδάσκουμε με τη στάση μας.
Οι Απόστολοι που σήμερα έλαβαν το Πνεύμα το Άγιον, στον Σταυρό του μαρτυρίου είχαν προδώσει τον Χριστό, πλην του Ιωάννου, εγκαταλείποντάς Τον.
Όμως με τη σιωπή τους και τη σταθερότητά τους όλες αυτές τις πενήντα ημέρες έλαβαν τη συγχώρηση και αξιώθηκαν του αγιασμού τους.
Ας εορτάσουμε, λοιπόν, τη σημερινή Πεντηκοστή με θόρυβο πνευματικής χαράς και με σιωπή διδασκαλίας.
Κάθε φορά που μετέχουμε στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δείχνουμε στην πράξη πως είμαστε και εμείς μέλη αυτής της πρώτης, της ζώσας Εκκλησίας, που δε θα σταματήσει ποτέ να υπάρχει.
Αντίθετα, θα μας ταξιδεύει παρά τις φουρτούνες και παρά τις όποιες δυσκολίες σε προορισμό παραδείσου, από του νυν και έως του αιώνος.
Πηγή: romfea,gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου