Ο Άγιος Ευμένιος, έχοντας πληγεί ο ίδιος από τη λέπρα στην αρχή της ζωής του, δεν είδε το νοσοκομείο ως τόπο εξορίας, αλλά ως το δικό του «Περιβόλι της Παναγίας».
Όταν θεραπεύτηκε, επέλεξε να μείνει εκεί για όλη του τη ζωή, υπηρετώντας τους πιο περιθωριοποιημένους και πονεμένους ανθρώπους—τους λεπρούς αδελφούς του.
Σε αυτό το κρεβάτι αναπαυόταν ένα σώμα ταλαιπωρημένο, αλλά μια ψυχή που βρισκόταν σε διαρκή κοινωνία με τον Θεό.
Πιστοί προσέρχονται σήμερα στους Αγίους Αναργύρους στο λοιμωδών γύρω από το κρεβάτι του, σε αυτό το δωμάτιο με το χαρακτηριστικό κυανόλευκο δάπεδο για να πάρουν ευλογία.
Χρειάζεται μόνο μια καρδιά που φλέγεται από αγάπη για τον Χριστό και τον πλησίον. Το κρεβάτι του πόνου του έγινε η σκάλα που τον ανέβασε στον Παράδεισο, αφήνοντας πίσω του μια διαρκή πηγή παρηγοριάς και ιάσεως για όλο τον κόσμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου