του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Την Ανάληψη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί.
Από το Αποστολικό ανάγνωσμα της εορτής, (Πράξ. α΄ 1-12), λαμβάνουμε πολλές εικόνες για το πώς πραγματοποιήθηκε η άνοδος του Κυρίου μας στους ουρανούς, καθώς και πολλές πληροφορίες πνευματικού περιεχομένου.
Αρχικά, αναφέρονται οι σαράντα ημέρες, μετά το πάθος, την ταφή και την Ανάσταση του Χριστού. Παρά τα γεγονότα, όλες αυτές τις ημέρες η παρουσία του Κυρίου μας ήταν έντονη στους μαθητές του. Δεν ήταν τυχαίο το γεγονός, τίποτε δεν συνέβη τυχαία.
Οι Απόστολοι έπρεπε σε αυτήν την χρονική περίοδο να μείνουν κατά πρώτον ενωμένοι και έπειτα να κατανοήσουν πως το γεγονός της Αναστάσεως και της μη φυσικής παρουσίας του Διδασκάλου τους δεν τους απέκοπτε από Αυτόν.
Ο φόβος είχε κυριαρχήσει μέσα τους. Ωστόσο, ο Χριστός με τις συνεχείς εμφανίσεις Του τους γέμιζε με δύναμη, καθώς έτσι τους αποδείκνυε πως δεν είχε φτάσει το τέλος Του, αλλά μόλις είχαν αρχίσει όλα.
Τον έβλεπαν ζωντανό να τους μιλάει για την ουράνιο βασιλεία που τους έλεγε και πριν και να τους δίνει εντολή να πορευθούν όλοι μαζί μένοντας στην Ιερουσαλήμ έως ότου να εκπληρωθεί η υπόσχεση της έλευσης του Παρακλήτου, του Αγίου Πνεύματος.
Έτσι, σαράντα ημέρες μετά, κατά την τελευταία Του εμφάνιση, και ενώ τους δίδασκε, γιατί ακόμα δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ακριβώς τι συνέβαινε, άρχισε να απομακρύνεται από κοντά τους, ανυψωθείς και αρπαχθείς εν νεφέλη προς τον ουρανό.
Δύο άγγελοι εμφανίστηκαν τότε με λευκά ενδύματα που πληροφόρησαν τους έντεκα, έως εκείνη τη στιγμή, Αποστόλους πως ο Χριστός αναλήφθηκε στον ουρανό και κατά τον ίδιο τρόπο θα ξαναέλθει, εννοώντας τη Δευτέρα και Ένδοξο Παρουσία Του.
Έτσι, λοιπόν, πέραν του ορατού γεγονότος που είδαμε, υπάρχουν και τα πνευματικά μηνύματα που εκλαμβάνουμε. Δύο εξ αυτών είναι η θέωση της ανθρώπινης φθαρείσας φύσης και η σωστή προετοιμασία μας δια μέσου της Πεντηκοστής για την αιώνιο ζωή.
Πώς θεώθηκε η ανθρώπινη φύση μας; Ερχόμενος ο Θεός Λόγος στον κόσμο, προσέλαβε πέραν της θεϊκής Του υποστάσεως και την ανθρώπινή μας φύση.
Έτσι, πεθαίνοντας πάνω στον Σταυρό και κατεβαίνοντας στον Άδη, τώρα με την Ανάληψή Του ανέρχεται στον ουρανό ως Θεάνθρωπος όπως ακριβώς ακούμε στο δοξαστικό των στιχηρών του εσπερινού των Χριστουγέννων, «εἷς ἐστιν ὁ Υἱός, διπλοῦς τὴν φύσιν, ἀλλ’ οὐ τὴν ὑπόστασιν· διὸ τέλειον αὐτὸν Θεόν, καὶ τέλειον ἄνθρωπον».
Πιο απλά, ο ίδιος ο Θεός γίνεται και άνθρωπος με σάρκα και οστά και θυσιάζεται για μας, για αυτήν τη στιγμή της Αναλήψεως. Μας κάνει έτσι μετόχους του Παραδείσου από τον οποίο και είχαμε εκπέσει.
Στο άλλο σημείο, μας προετοιμάζει για την κοινή Ανάσταση. Πώς; Ζώντας και εμείς την Πεντηκοστή που σε λίγο θα εορτάσουμε.
Ο άνθρωπος βαπτιζόμενος δι ύδατος και πνεύματος Αγίου γίνεται πλέον μέτοχος της επουρανίου Βασιλείας.
Έτσι, η Πεντηκοστή για την οποία βλέπουμε σήμερα τον Κύριον μας να τους προετοιμάζει γίνεται και το προσωπικό εισιτήριο του καθενός από εμάς.
Βλέπουμε έτσι τον Χριστό να είναι πάντα παρών ενεργά κοντά τους, κοντά μας, όπως τότε, έτσι και σήμερα, και έως συντελείας του αιώνος.
Αδελφοί μου, η Ανάληψη είναι μέγα γεγονός και επισφράγιση όλων των λεγόμενων του Χριστού μας.
Αποτελεί ένα γεγονός φαντασμαγορικό που δίνει την έμφαση που πρέπει στο μέγα γεγονός της αποκαταστάσεως της σχέσης Θεού και ανθρώπων.
Ο Κύριός μας σήμερα δεν ανεβαίνει μόνος Του στον ουρανό, παίρνει μαζί και εμάς. Γινόμαστε όλοι κοινωνώντας Τον συνταξιδιώτες στο ίδιο ταξίδι με τον ίδιο προορισμό.
Το ταξίδι είναι δεδομένο για τον καθένα από εμάς. Πολλές φορές, αν όχι τις περισσότερες, εμπεριέχονται δυσκολίες, κόποι, πόνοι και δάκρυα. Ας σκεφτούμε καρδιακά.
Δύο τα τινά, πορεία με ή χωρίς Χριστό; Πόσα δεινά θα γλιτώσουμε, αν επιλέξουμε την παρουσία Του στη ζωή μας;
Ας διαλύσουμε την ομίχλη των αμαρτιών μας, βαδίζοντας αργά μεν πολλες φορές, σταθερά δε σε πορεία Αναστάσεως από του νυν και έως του αιώνος.
Αμήν
Χρόνια Πολλά & Ευλογημένα!
Πηγή: romfea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου