«Το Εισιτήριο»

  

Ένας νέος άνθρωπος, ας τον πούμε Αντρέα, είχε συνηθίσει να πληρώνει για όλα.

Πλήρωνε για το γυμναστήριο , κι ας μην πήγαινε ποτέ.
Πλήρωνε για συνδρομές σε εφαρμογές γνωριμιών κι ας ένιωθε πιο μοναξιά από ποτέ.

Πλήρωνε για μπαρ και κλαμπ εκεί όπου η μουσική ήταν τόσο δυνατή που δεν χρειαζόταν να μιλήσει σε κανέναν, ούτε καν στον εαυτό του.

Ένα βράδυ Σαββάτου, καθώς στεκόταν στην ουρά έξω από ένα ακριβό κλαμπ, είδε απέναντι τον φωτισμένο ναό της γειτονιάς. Τα φώτα του ήταν αχνά, η πόρτα μισάνοιχτη.

-Έχει είσοδο; ρώτησε έναν περαστικό.
-Δεν έχει. Είναι εκκλησία.
- Εννοώ, πόσο κάνει;
- Δεν κάνει τίποτα. Είναι δωρεάν.
- Α, τότε… μάλλον δεν αξίζει.

Και μπήκε στο κλαμπ.

Πλήρωσε είκοσι ευρώ. Μπήκε μέσα. Χόρεψε. Ήπιε. Γέλασε δυνατά χωρίς να νιώθει χαρά. Αγκάλιασε ανθρώπους που δεν ήξερε ούτε τα ονόματά τους. Και καθώς βγήκε το πρωί, είχε ένα κενό στο στήθος μεγαλύτερο απ’ το πορτοφόλι του.

Πέρασαν μήνες. Η ίδια ιστορία. Κάθε Σάββατο.

Μια μέρα, χωρίς λόγο, δεν είχε λεφτά ούτε για το εισιτήριο του λεωφορείου. Γύρισε σπίτι περπατώντας. Πέρασε μπροστά από τον ίδιο ναό. Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Μπήκε χωρίς να το σκεφτεί από συνήθεια φτωχού, που μπαίνει όπου δεν χρειάζεται πληρωμή.

Δεν άναψε κερί. Δεν σταύρωθηκε. Απλώς κάθισε σε μια γωνία. Σιωπή.

Και τότε συνέβη.

Μέσα στη σιωπή, άκουσε όσα έπνιγε χρόνια: την κούρασή του. Την πίκρα του. Την ανάγκη του να αγαπηθεί χωρίς να χρειάζεται να πληρώσει.

Άκουσε τον εαυτό του. Και κατάλαβε ότι αυτό ήταν το πρώτο βήμα.

Βγήκε από την εκκλησία χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Αλλά κάτι είχε αλλάξει. Δεν είχε πληρώσει τίποτα. Κι όμως, για πρώτη φορά, ένιωσε πλούσιος.

Την επόμενη εβδομάδα, αντί για το κλαμπ, πήγε ξανά στην εκκλησία. Όχι από ευσέβεια. Αλλά για να θυμηθεί αυτό που ένιωσε: ότι η αγάπη δεν πουλιέται. Και ότι η σιωπή δεν είναι κενό είναι χώρος όπου ο άνθρωπος χωράει επιτέλους μέσα του.
Δεν χρειάζεται να πληρώσεις για να βρεις τον εαυτό σου. Το μόνο αντίτιμο είναι να σταματήσεις να φοβάσαι τη σιωπή.
Και εκεί μέσα σε αυτό το «τίποτα» χωράει ολόκληρος ο Παράδεισος.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού