του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Το σημερινό μας αποστολικό ανάγνωσμα (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5), αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, αποτελεί απόσπασμα από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Γαλατίας, μιας περιοχής της Μικράς Ασίας.
Το συγκεκριμένο αποστολικό ανάγνωσμα συναντάται συνήθως στις εορτές των Αγίων Μεγαλομαρτύρων γυναικών, όπως και σήμερα, κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά και εορτάζει τη μνήμη της Αγίας ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Παρασκευής της Αθληφόρου.
Ξεκινά, λοιπόν, ο Απόστολος Παύλος υπενθυμίζοντάς τους πως ο Μωσαϊκός Νόμος, ο οποίος λειτουργούσε ως σκληρός παιδονόμος, αυστηρός παιδαγωγός —και αυτό είχε τη δική του ιδιαίτερη σημασία— με την έλευση του Χριστού μεταμορφώθηκε από τυπολατρική δουλεία σε απόλυτη ελευθερία. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ασυδοσία, αλλά ελευθερία που οδηγεί στην αιώνια σωτηρία.
Ο Νόμος, πράγματι, προ της ελεύσεως του Κυρίου μας, διαδραμάτιζε ουσιαστικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων. Λειτουργούσε ως μέσο πνευματικής και, κατ’ επέκταση, ηθικής καθοδήγησης· δεν έπαυε, όμως, να είναι σκληρός και να κρατά τον λαό φυλακισμένο στο γράμμα του.
Αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε, άλλωστε, αν συγκρίνουμε τις εντολές που έλαβε ο Μωυσής στο όρος Σινά. Σε πολλές από αυτές κυριαρχεί το απόλυτο αρνητικό μόριο «οὐ», που σημαίνει «δεν» και «όχι», θέτοντας σαφή όρια στη ζωή και στη συμπεριφορά του ανθρώπου.
Με τον ερχομό, όμως, του Χριστού σημειώθηκε η πλήρης ανατροπή της όλης κατάστασης. Ο Κύριός μας ήρθε και έθεσε τον δικό Του νόμο, τη μία και σπουδαιότερη εντολή, που συνοψίζει και επισφραγίζει όλες τις άλλες: την αγάπη.
Ας θυμηθούμε χαρακτηριστικά τι απάντησε ο Κύριός μας, όταν ένας εκ των γραμματέων Τον ρώτησε ποια είναι η πρώτη και κύρια εντολή: «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή» (Μαρ. ιβ’ 30).
Τι μας λέει, αν προσπαθήσουμε να την αναλύσουμε λίγο; Μας λέει πως οφείλουμε να αγαπούμε τον Θεό με όλη μας την καρδιά, δηλαδή με όλο μας το συναίσθημα και με απόλυτη αφοσίωση· με όλη μας την ψυχή, δηλαδή με ολόκληρη την εσωτερική μας ύπαρξη, χωρίς αμφιβολίες και επιφυλάξεις· με όλη μας τη διάνοια, έχοντας τη σκέψη και τη λογική μας στραμμένες προς Εκείνον· και, τέλος, με όλη μας την ισχύ, με όλη μας δηλαδή τη δύναμη, τόσο τη σωματική όσο και την πνευματική.
Με τη σωματική μας δύναμη, πράττοντας αγαθά έργα και συμμετέχοντας στα μυστήρια της Εκκλησίας μας, και με την πνευματική μας δύναμη, έχοντας πάντοτε τον νου μας στραμμένο στον Θεό, μέσα από την προσευχή και τον πνευματικό μας αγώνα.
Ο σωτήριος ερχομός του Χριστού διέλυσε τις διαχωριστικές γραμμές που χώριζαν τους ανθρώπους και, μέσα από την πνευματική υιοθεσία, μας προσέφερε την απόλυτη ισότητα και ελευθερία.
Ακούμε χαρακτηριστικά τον Απόστολο Παύλο να λέει σήμερα: «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», δηλαδή δεν υπάρχουν πλέον διακρίσεις που να εμποδίζουν την ενότητα των ανθρώπων, ούτε ως προς την εθνικότητα, ούτε ως προς την κοινωνική θέση, ούτε ως προς το φύλο· όλοι ανήκουμε σε μία πίστη, σε μία οικογένεια, αποτελώντας ένα σώμα, το Σώμα του Χριστού.
Αδελφοί μου αγαπημένοι, με το Άγιο Βάπτισμά μας γινόμαστε όλοι ισότιμα μέλη της Αγίας μας Εκκλησίας και εντασσόμαστε στο Σώμα του Χριστού. Ο Χριστός δεν κατήργησε τον Νόμο, αλλά τον πλήρωσε και τον ολοκλήρωσε, χαρίζοντάς μας την απόλυτη ελευθερία, κατά τις πράξεις και το πνεύμα. Πολλές φορές, δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, το γράμμα του νόμου μας κυνηγά, δίνοντας σημασία στο «φαίνεσθαι» και όχι στο «είναι».
Ζούμε, πολλές φορές, όπως επιτάσσει η χριστιανική ζωή στα μάτια του κόσμου, και όμως παραμένουμε νεκροί απέναντι στον ίδιο τον Χριστό, γιατί, πολύ απλά, δεν βιώνουμε στην ουσία τη θυσία, τον διωγμό, τη σταύρωση και, κατ’ επέκταση, την αγάπη Του.
Οι Άγιοί μας, όπως η Αγία Παρασκευή, την οποία τιμούμε σήμερα, βίωσαν τον Χριστό στην ολότητά Του. Εκείνη άφησε πίσω της το γράμμα του νόμου και προέταξε την αγάπη της για Εκείνον, προσφέροντας ακόμη και την ίδια της τη ζωή.
Και αυτή η θυσία, όπως διαπιστώνουμε σήμερα, έπειτα από τόσους αιώνες, την έκανε πραγματικά αθάνατη, γιατί όποιος γίνεται ένα με τον Χριστό, αυτομάτως νικά και τον θάνατο.
Ας φροντίσουμε, λοιπόν, και εμείς να αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία που μας δίνεται, ώστε να παραμένουμε αδιαλείπτως ενωμένοι με τον Χριστό, πάντοτε ελεύθεροι, πάντοτε πιστοί και πάντοτε μετέχοντες στο Ποτήριο της Ζωής της ατελεύτητης. Μπορεί να μην αρέσουμε στα μάτια πολλών ανθρώπων, όμως κύριο μέλημά μας πρέπει να είναι να αρέσουμε στα μάτια του Θεού, όπως ακριβώς έπραξαν και οι Άγιοί μας.
Ο Απόστολος Παύλος εμψυχώνει τους πρώτους πιστούς της Γαλατίας, ώστε να κατανοήσουν τον ανεκτίμητο θησαυρό της πίστεως στον Χριστό.
Τους επισημαίνει ότι, πλέον, απελευθερωμένοι από τα δεσμά του περιοριστικού Νόμου, τους δωρίζεται η ελευθερία του Χριστού. Έτσι πρέπει και εμείς σήμερα να αναζητούμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας πίσω τη σκληροκαρδία και την υποκρισία μας, για να ελευθερωθούμε πραγματικά και να ζούμε τον Χριστό κάθε στιγμή και κάθε λεπτό της ζωής μας.
Η ένωσή μας μαζί Του, αυτομάτως, πρέπει να μας καθιστά υπεύθυνους, γιατί, όπως μας λέει ο Απόστολος: «Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;» (Α΄ Κορ. γ΄ 16). Γινόμαστε, λοιπόν, οι ίδιοι κατοικητήριο του Θεού του ζώντος, απελευθερωμένοι από τους τύπους και υπόχρεοι της μιμητικής Του αγάπης προς άπασα την κτίση.
Αμήν.
Πηγή: romfea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου