Καρποί Πνευματικής Διεύρυνσης & Άνθησης

 

 

του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη

---

Για τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος μας ομιλεί ο Απόστολος Παύλος σήμερα Κυριακή Ε’ Ματθαίου, αγαπητοί μου αδελφοί, στο αποστολικό μας ανάγνωσμα (Γάλ. ε’ 22 – στ’ 2).

Τον βλέπουμε να μας παρουσιάζει πρώτα τους «καρπούς» και έπειτα να δίνει κατευθυντήριες οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο ο χριστιανός καλείται να πορεύεται στην πνευματική του ζωή.

Οι προτροπές του δεν περιορίζονται στην ατομική ζωή, αλλά επεκτείνονται και στις σχέσεις των μελών της Εκκλησίας, δηλαδή της ενοριακής οικογένειας.

Αν παρατηρήσουμε τις διεργασίες της φύσης, θα διαπιστώσουμε πως τα δένδρα χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και συνεχή επίβλεψη, ώστε οι καρποί που θα αποδώσουν να είναι υγιείς και εποικοδομητικοί προς τον άνθρωπο.

Έτσι λοιπόν ο Παύλος απαριθμεί τους πνευματικούς καρπούς, εννέα στον αριθμό. Ξεκινά με την αγάπη.

Αχ, αυτή η αγάπη, αδελφοί μου, πολυσυζητημένη και πολυσήμαντη! Δυστυχώς, σήμερα πολλές φορές η κορυφαία αυτή αρετή έχει καταντήσει για πολλούς μια κενή έννοια, ένας εύκολος μεν λόγος, κούφιος όμως στην ουσία.

Για τον λόγο αυτόν και ο Απόστολος την τοποθετεί πρώτη, διότι αποτελεί το επιστέγασμα και το πλήρωμα όλων των άλλων οκτώ αρετών.

Συνεχίζοντας μας αναφέρει τη χαρά, την ειρήνη, τη μακροθυμία, την καλοσύνη, την αγαθότητα, την πίστη, την πραότητα και τέλος την εγκράτεια.

Όπως ήδη αναφέραμε, όλοι οι καρποί, όλες οι αρετές χρειάζονται συνεχή καλλιέργεια και πνευματικό αγώνα, ώστε να καταφέρουμε να τους αποκτήσουμε. Το εύφορο χώμα των δένδρων είναι η αγάπη.

Όσο την «ποτίζουμε» δίνουμε ζωή και στις άλλες. Αρχικά οι τρυφερές ρίζες εμπλουτίζονται και δυναμώνουν κι έπειτα μετατρέπονται σε γερά θεμέλια πάνω στα οποία αναπτύσσονται και καρποφορούν όλες οι υπόλοιπες αρετές.

Δε χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, για να κατανοήσουμε πως χωρίς αγάπη ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ούτε χαρούμενος, ούτε ειρηνικός, ούτε πιστός, ούτε φορέας των υπολοίπων.

Εδώ πρέπει όμως να εστιάσουμε και να προσέξουμε. Τι είδους αγάπη είναι αυτή που πρέπει να αποκτήσουμε; Σήμερα διδάσκουμε τη λέξη αυτή πρώτα απ’ όλα εμείς οι ιερωμένοι και μένει μόνο στον άμβωνα πολλές φορές η αναφορά της.

Η αγάπη είναι και χαρά και ειρήνη και μακροθυμία και καλοσύνη προς όλους και αγαθότητα και πίστη και πραότητα και εγκράτεια και πάνω απ’ όλα Χριστός.

Είναι δύσκολος ο δρόμος της, γιατί ειδικά στην σημερινή εποχή έχει μετατραπεί από κοινή σε ατομική.

Γι’ αυτό παρατηρούμε όλα τα δεινά της εποχής μας. Ο άνθρωπος νοιάζεται μόνο για τα δικό του θέλω, τη δική του ικανοποίηση και εν κατακλείδι την καταστρεπτική αυταγάπη.

Εάν κάποιος δεν πράξει σύμφωνα με τα δικό μας θέλω, αμέσως χάνονται όλες οι παραπάνω αρετές και επικρατεί ο θυμός και ο σκοτισμός της καρδίας.

Αν δεν κόψουμε τα λαίμαργα που κάθε χρόνο ανθίζουν στην ελιά, αν δεν την απελευθερώσουμε από τα ζιζάνια, δε θα έχουμε αγνό λάδι, αλλά με πολλούς βαθμούς, με πολλά οξέα που θα αλλοιώνουν την ποιότητά του και απλά δε θα είναι χρήσιμο.

Έπειτα, αφού αγωνιστούμε περί της κατάκτησης αυτών των αρετών, πρέπει να δώσουμε βαρύτητα στα των αδελφών μας.

Πάλι πρωταγωνίστρια είναι η αγάπη. Πώς θα φερθούμε σε έναν αδελφό που παρέκκλινε; Με αυστηρότητα και στιγματίζοντάς τον;

Όχι βέβαια, διότι έτσι αντί να τον κάνουμε να καταλάβει και να μετανοήσει για τα λάθη του, θα τον διώξουμε μακριά και εκείνος θα γυρίσει την πλάτη του στον Χριστό.

«Έλεον θέλω και ου θυσίαν» (Ματθ. θ’ 13), ακούμε από τον ίδιο τον Κύριόν μας, προτρέποντάς μας να ελεούμε όπως Εκείνος, να θεραπεύουμε όσο το δυνατόν όπως Εκείνος και τέλος να αγαπούμε απόλυτα όπως Εκείνος μας αγάπησε.

Αδελφοί μου αγαπημένοι, ακούμε τον Χριστό μας να παραδίδει ως πρώτη και κύρια εντολή το «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου», (Μαρ. ιβ’ 30).

Μη φανεί σε κανέναν μας πως ο Χριστός φέρεται εγωιστικά με τους λόγους Του.

Απλά ως Θεός πλήρους αγάπης ξέρει πως, αν τον βάλουμε στη ζωή μας, τότε μόνο θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε όλους τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος που προαναφέρθηκαν άρτιους.

Μόνο κάποιος που αγάπησε αληθινά μπορεί να μεταδώσει αυτήν την αγάπη, πόσο μάλλον ο Κύριός μας που από υπερβάλλουσα έκφραση αγάπης πέθανε πάνω στον Σταυρό για εμάς.

Ξέρετε, μπορούσε να τα γκρεμίσει όλα τριγύρω Του αυτοστιγμής και όμως προτίμησε με τον τρόπο αυτό να διδάξει αυτούς όλους τους καρπούς, παρά να ομοιάσει στον μισόκαλο διάβολο.

Ας φροντίσουμε λοιπόν από σήμερα, από τώρα, έστω και αν δεν το έχουμε κάνει μέχρι στιγμής, να αρχίσουμε να περιποιούμαστε το δικό μας δέντρο, τη δική μας καρδιά, ώστε απαλλαγμένη από τα ζιζάνια να γίνει κατοικητήριο του ζώντος Θεού.

Δεν χρειάζεται τόσος πολύς κόπος, αλλά σωστός τρόπος. Τα μυστήρια της Εκκλησίας μας είναι αυτά που θα μας βοηθήσουν και θα μας φέρουν ολοένα και πιο κοντά στην πνευματική διεύρυνση και άνθηση.

Το ίδιο Του το Σώμα και το Αίμα όταν ενώνεται με εμάς γίνεται το μεγαλύτερο πνευματικό εφόδιο σωστής πορείας εν Χριστώ καρποφορίας.

Πηγή: romfea.gr