Ίσως δεν έχω δικαίωμα αυτή την ώρα να γράψω το ο,τιδήποτε εγώ ο αχρείος για έναν άνθρωπο που γέμισε τη ζωή μας για δεκαετίες στο μικρό νησί μας.Ειναι ώρα σιωπής περισυλλογής και προσευχής.
Τώρα που όλο το νησί πενθεί. Από την άλλη η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να σιωπήσω. Νιώθω συγκλονισμένος στο άκουσμα της αδόκητης όσο και αιφνίδιας κοίμησης του αγαπητού επί σειρά ετών εφημέριου μας στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας (Μητρόπολη) Λευκάδος Αιδεσιμολογιότατου Πρωτοπρεσβύτερου π. Γερασίμου Ζαμπέλη.
Με τον πατέρα Γεράσιμο δεν μας συνέδεαν μόνο δεσμοί ίδιας καταγωγής, από τον Κάβαλο, αλλά και μακρινής συγγένειας. Αυτά λίγη σημασία έχουν. Είχα την τιμή και τη χαρά να υπάρξουμε φίλοι και συνεργάτες, επί σειρά ετών, πριν ακόμα λάβει το σχήμα του κληρικού και τη Θεία Χάρη του Κυρίου. Σχεδόν θα έλεγα μεγάλωσα ε μαζί του και δίπλα του, μετά την αποφοίτησή του από την Ριζάρειο Σχολή. Πορευτήκαμε μαζί.
Μαζί στα κατηχητικά, τις ομάδες, τις κατασκηνώσεις, την αναδιοργάνωση του Ι.Ν. της Ευαγγελιστρίας όταν ορίστηκε εφημέριος του ΙΝ της Ευαγγελίστριας την οποία αναδιοργάνωσε μετά την κοίμηση του μακαριστού π. Νικολάου Κακαβούλη. Άνοιξε τις εκκλησίες της Αγίας Μαύρας στο Κάστρο και του Αγίου Νικολάου στο Νησάκι, τον Άγιο Αντώνιο κι άλλες εκκλησίες και έκανε γνωστό το Πανηγύρι της Κυρά Φανερωμένης σε όλη την Ελλάδα.
Προσωπικά του οφείλω ότι ήταν αυτός που με τη δική του προτροπή και μεσολάβηση στον μακαριστό πνευματικό πατέρα μας Μητροπολίτη Λευκάδος Κυρό Νικηφόρο και, ακολούθως, στο Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, σπούδασα στο Βελιγράδι, Θεολογία δίπλα σε μεγάλες μορφές της Ορθοδοξίας. Αργότερα με πάντρεψε και βάπτισε τα παιδιά μου. Ήταν ο δικός μας παπάς. Φίλος, αδελφός εν Χριστώ σε όλη τη διαδρομή μου, όπως και εκατοντάδων Λευκαδίων.
Ο π Γεράσιμος υπήρξε ένας άνθρωπος που αφιέρωσε την όλη ζωή του στην εκκλησία του Χριστού. Αναδιοργανωσε την τοπική εκκλησία σε μια εποχή που βρίσκονταν σε ανυπαρξία οργανωτική εισάγοντας καινοτομίες, ενισχύοντας τα κατηχητικά σχολεία, τις ομάδες, τις κατασκηνώσεις. Δημιούργησε το πρώτο οργανωμένο ιδιόκτητο Πνευματικό Ενοριακό Κέντρο. Διοργάνωσε δεκάδες ταξίδια για κάθε ηλικία σε όλη Ελλάδα και την Ευρώπη προσφέροντας, κυρίως, στους νέους τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με άλλους πολιτισμούς τόπους, ήθη και έθιμα καθώς και ναούς και μοναστήρια, μια εποχή που οι μετακινήσεις ήταν δύσκολες έως σπάνιες και προνόμιο των ολίγων. Τι να πρωτοθυμηθώ.
Υπήρξε όμως κι αυτό είναι το πιο σημαντικό, ένας ιερέας του Πνεύματος. Φάρος Ορθοδοξίας στο νησί μας. Φωτοδείκτης για πολλές γενιές Λευκαδίων. Ένας άνθρωπος απόλυτα κοινωνικός, με αίσθηση του χιούμορ, πάντα χαμογελαστός, ακόμα και στα δύσκολα, την τελευταία περίοδο της δοκιμασίας του, που του επιφύλαξε ο Παντοδύναμος Θεός.
Υπήρξε ένας ακάματος εργάτης του πνεύματος, συγγράφοντας δεκάδες βιβλία που στάθηκαν παρηγοριά και καθοδήγηση για όλους μας. Έγραφε ακατάπαυστα. Κάθε απόγευμα δίπλα στο παγκάρι της εκκλησίας, πάνω σε ένα απλό τραπέζι με ένα καφέ που του έφτιαχνε μια γειτόνισσα. ‘Έγραφε τα βράδια. Ήταν βιβλιόφιλος και απίστευτος βιβλιοφάγος. Εκατοντάδες βιβλία κοσμούσαν τις βιβλιοθήκες σπίτι του, στο αρχονταρίκι και τα πρώτα χρόνια σε κούτες στο Επισκοπείο όπου διέμενε, ως λαϊκός, πριν ακόμα μεταφερθούν εκεί τα γραφεία της Μητροπόλεως μας.
Θα σταθώ στη συγγραφή της Εκκλησιαστική Ιστορίας της Λευκάδας. Ένα μνημειώδες. Εμβληματικό, πολύτομο έργο το οποίο τιμήθηκε και από την Ακαδημία Αθηνών.
Καλέ μας πνευματικέ πατέρα π. Γεράσιμε, είχες την ευλογία από τον Άγιο Θεό να φτιάξεις μια υπέροχη οικογένεια, με συνοδοιπόρο τη πρεσβυτέρα σου Βάσω, όπου απέκτησες τέσσερα παιδιά και είδες νύφες και εγγόνια, ένα εκ των οποίων ο π. Ιωανίκιος αφιερώθηκε στο Θεό ακολουθώντας τα βήματά σου. Η απόλυτη ευτυχία μιας οικογένειας.
Η πορεία σου σημάδεψε και τη δική μας ποταπή πορεία στο μάταιο τούτο κόσμο. Μας κράτησες όρθιους στις Κίρκες της ζωής. Μας έδειξες το δρόμο της εν Χριστώ Ζωής. Ήταν η μεγαλύτερη προσφορά σου σε μας τους άσωτους και αμαρτωλούς της ζωής.
Κλίνω ευλαβικά το γόνυ στο ιερό σκήνωμά σου και ταπεινά σε αποχαιρετώ. Μακαρία η οδός η πορεύεις σήμερον … προς Κύριον. Καλό Παράδεισο. Χριστός Ανέστη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου