Ζωντανή Αναμετάδοση

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Αρχή της Τεσσαρακονθημέρου Νηστείας των Χριστουγέννων

 Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο 



Ο κόσμος άρχισε και φέτος , να φορά τα γιορτινά του…

Φώτα στους δρόμους, στολίδια στα σπίτια, λαμπερές βιτρίνες, δέντρα που αστράφτουν μέσα στη νύχτα.

Οι άνθρωποι ετοιμάζονται σιγά σιγά να υποδεχθούν τα Χριστούγεννα.

Μα και η Εκκλησία ετοιμάζεται…

Μόνο που ο δικός της στολισμός είναι διαφορετικός.

Δεν ανάβει τόσα φώτα στους δρόμους, όσο καλεί να ανάψει το φως της μετανοίας στις καρδιές. Δεν ζητεί να ευπρεπίσουμε μόνο τα σπίτια μας, αλλά να καθαρίσουμε τον έσω άνθρωπο. 

Δεν μας προσκαλεί απλώς σε μια εορταστική ατμόσφαιρα, αλλά σε ένα δρόμο σαράντα ημερών με προορισμό, μια μυστική συνάντηση με τον τεχθέντα Θεό.

Ο κόσμος στολίζει τα δέντρα. Η Εκκλησία στολίζει τις ψυχές.

Και σήμερα, 15 Νοεμβρίου, ανοίγει μπροστά μας η ευλογημένη οδός της σαρανταήμερης νηστείας των Χριστουγέννων.

Σαράντα ημέρες ιερής προσμονής. Σαράντα ημέρες σιωπηλού αγώνα. Σαράντα ημέρες για να γίνει η καρδιά φάτνη, ο νους ουρανός και η ζωή μας ταπεινή προσφορά στον Χριστό.

Η νηστεία, η προσευχή, η εξομολόγηση, η συγχώρηση, η ελεημοσύνη, ο αγώνας κατά των παθών, είναι τα πολύτιμα στολίδια με τα οποία η Εκκλησία καλεί τα παιδιά της να υποδεχθούν τον Βασιλέα της δόξης.

Και ενώ έξω ακούγονται οι μελωδίες της εορτής, μέσα στην Εκκλησία θα δίνει το νόημα ένας άλλος ύμνος, της ημέρας των Χριστουγέννων.

Ύμνος που δεν εξυμνεί απλώς τη χαρά των ημερών, αλλά αποκαλύπτει το απερινόητο βάθος της αγάπης του Θεού:

«Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τὸν ἄνθρωπον χερσίν, ὃν ἐποίησε, κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται, τοῦτον δὲ ἐκ Παρθένου θείας Ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς, ὅτι δεδόξασται».



«Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον…»


Τι λόγια! Τι άβυσσος θείας ευσπλαχνίας!

Ο Θεός βλέπει τον άνθρωπο να χάνεται. Βλέπει το πλάσμα των χειρών Του αιχμάλωτο της φθοράς, πληγωμένο από την αμαρτία, υποταγμένο στον θάνατο.

Και δεν αποστρέφει το πρόσωπό Του.

Δεν εγκαταλείπει το δημιούργημά Του.

«Κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται…»

Κατέρχεται Εκείνος, για να αναστήσει εμάς.

Πτωχεύει ο Πλούσιος, για να πλουτίσει η δική μας πτωχεία. Ταπεινώνεται ο Ύψιστος, για να υψώσει την πεσμένη ανθρώπινη φύση. Γίνεται άνθρωπος ο Θεός, για να γίνει ο άνθρωπος κατά χάριν θεός.

Εδώ βρίσκεται το μέγα μυστήριο της Θείας Οικονομίας.

Η φάτνη δεν χωρίζεται από τον Γολγοθά. Τα σπάργανα προαναγγέλλουν την εκούσια ταπείνωση του Σταυρού. Και η Βηθλεέμ ανοίγει τον δρόμο που οδηγεί στην Ανάσταση.

Αυτόν τον Χριστό περιμένουμε.

Όχι έναν Χριστό του εορταστικού διακόσμου, αλλά τον Σωτήρα των ψυχών και των σωμάτων ημών.

Γι’ αυτό νηστεύουμε.

Όχι για να στερηθούμε απλώς τροφές, αλλά για να πεινάσουμε περισσότερο τον Θεό.

Όχι για να επιδείξουμε ευσέβεια, αλλά για να αποκτήσουμε συντετριμμένη καρδιά.

Όχι για να μετρήσουμε ημέρες εγκρατείας, αλλά για να μικρύνει μέσα μας το εγώ και να μεγαλώσει η αγάπη.

Ας στολιστούν, λοιπόν, τα σπίτια μας. Ας λάμψουν οι δρόμοι και οι πλατείες.

Μα ας μη συμβεί το τραγικό: να είναι όλα φωτισμένα γύρω μας και να παραμένει σκοτεινή η καρδιά μας. Να ετοιμάζουμε τόπο για το δέντρο και τα στολίδια, αλλά να μη βρίσκουμε τόπο για τον Χριστό.

Ας γίνει ο φετινός μας στολισμός και εσωτερικός.

Αντί για την υπερηφάνεια, ας φορέσουμε την ταπείνωση. Αντί για τη φιλαυτία, την αγάπη. Αντί για την κατάκριση, τη συγχώρηση. Αντί για τον θόρυβο του κόσμου, την ησυχία της προσευχής.

Και όταν φθάσει η αγία νύχτα της Χριστού Γεννήσεως, ας μη βρει ο Χριστός μονάχα ένα στολισμένο σπίτι.

Ας βρει μια καρδιά που αγωνίστηκε να γίνει φάτνη για να Τον δεχθεί.

Γιατί ο Θεός δεν κατήλθε από τους ουρανούς για να προσθέσει μια ακόμη εορτή στον χρόνο μας.

Κατήλθε για να μας χαρίσει την αιωνιότητα.

Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή των Χριστουγέννων.

Καλόν αγώνα, με μετάνοια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου