π. Γεώργιος Σχοινάς
Η κυρα-Ελένη από την Κρήτη που δεν άνοιξε ποτέ ξανά το παράθυρο του δωματίου της.
Μια ιδιαίτερα συγκινητική ιστορία από τη ζωή μιας απλής γυναίκας της Κρήτης, της κυρα-Ελένης, διηγήθηκε ο π. Γεώργιος Σχοινάς, στο πλαίσιο των ομιλιών στην Θηριόπετρα μεταφέροντας ένα σπουδαίο πνευματικό μήνυμα για την άσκηση, την αυτοσυγκράτηση και την εσωτερική εργασία του ανθρώπου.
Ο ιερέας θυμήθηκε τη γνωριμία του με την κυρα-Ελένη, λίγες μόλις ώρες πριν εκείνη αναχωρήσει για την αιωνιότητα. Όπως περιέγραψε, ήταν τότε νέος ιερέας, όταν τον κάλεσαν να μεταβεί σε ένα σπίτι για να κοινωνήσει μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία βρισκόταν καθηλωμένη στο κρεβάτι επί δεκατρία ολόκληρα χρόνια.
Παρά τη μακροχρόνια δοκιμασία της, η κυρα-Ελένη δεν εξέφραζε κανένα παράπονο. Δεν διαμαρτυρόταν για την κατάστασή της, δεν κατηγορούσε τους ανθρώπους που τη φρόντιζαν και δεν αναζητούσε δικαιολογίες για τη ζωή της.
Αντιθέτως, μέσα από τη συζήτησή τους, ο π. Γεώργιος ανακάλυψε κάτι που τον συγκλόνισε.Όταν τη ρώτησε εάν υπήρχε κάτι από το παρελθόν που ήθελε να εξομολογηθεί, εκείνη του διηγήθηκε ένα περιστατικό από τα πρώτα χρόνια του γάμου της.
Κάποτε, ενώ βρισκόταν στην κρεβατοκάμαρά της και τίναζε τα σεντόνια από το παράθυρο, είδε τον γείτονά της στο διπλανό σπίτι να αλλάζει φανέλα. Εκείνη τη στιγμή πέρασε από τον λογισμό της μια άσχημη σκέψη. Χωρίς να προχωρήσει σε τίποτε άλλο, έκλεισε αμέσως το παράθυρο και τα παντζούρια. Μάλιστα, έδωσε αυστηρή εντολή στις τρεις κόρες της να μην ανοίξουν ποτέ ξανά εκείνο το παράθυρο.
Και όπως χαρακτηριστικά αποκάλυψε στον ιερέα, το παράθυρο παρέμεινε κλειστό μέχρι το τέλος της ζωής της!
Ο π. Γεώργιος στάθηκε ιδιαίτερα σε αυτή την πράξη, χαρακτηρίζοντάς την ως μια σπάνια μορφή πνευματικής βίας και ασκητικού αγώνα. Μια γυναίκα που δεν χαρίστηκε στον εαυτό της, αλλά έβαλε αυστηρό κανόνα προκειμένου να προστατεύσει την ψυχή της ακόμη και από έναν λογισμό.
Λίγες ώρες μετά τη Θεία Κοινωνία, η κυρα-Ελένη εκοιμήθη. Ο ιερέας επέστρεψε για να τελέσει το τρισάγιο και περιέγραψε με συγκίνηση την κατάσταση του σώματός της, την ευκαμψία του και την όψη της, που του θύμιζε ανθρώπους με έντονη ασκητική ζωή.
Ο ίδιος συνέδεσε την εικόνα εκείνης της τελευταίας στιγμής με τον αθέατο πνευματικό αγώνα που είχε προηγηθεί επί δεκαετίες.
Ένα παράδειγμα που μας καλεί όλους σε αυτοκριτική.
Η ιστορία της κυρα-Ελένης δεν αφορά απλώς ένα κλειστό παράθυρο. Φανερώνει μια ολόκληρη στάση ζωής: την προσοχή στους λογισμούς, την εγκράτεια, την αποφυγή της κατάκρισης και την προσπάθεια να διατηρεί ο άνθρωπος καθαρή την καρδιά του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου