Παλεύοντας για ...χώμα!

Ήταν κάποτε 2 αδέρφια σε ένα χωριό και είχαν κάποιες διαφορές για ένα χωράφι, για το πως θα το μοίραζαν. 

Είχαν φτάσει στο σημείο, ο ένας να πυροβολήσει τον άλλο. 

Οι συγχωριανοί τους, βλέποντας ότι αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί στο χωριό τους, αποφάσισαν να μεσολαβήσει για να λύσει τη διαφορά τους αυτή, ένας σεβάσμιος γέροντας του χωριού, ο μπάρμπα Νίκος, που όλοι τον σεβόντουσαν. Συμφώνησε ο μπάρμπα Νίκος να μεσολαβήσει, συμφώνησαν και τα αδέρφια να ακούσουν την συμβουλή του και να κάνουν ό,τι τους πει. 

Συνοδεύομενος ο γέροντας από τα 2 αδέρφια, πήγαν στο χωράφι.

Όταν τα αδέρφια του υπέδειξαν το χωράφι, αυτός κινήθηκε προς τα εκεί και γονατίζοντας άρχισε να ψιθυρίζει κάτι. 

Τα αδέρφια ξαφνιάστηκαν και όταν τελείωσε ο γέροντας, τον ρώτησαν τι έκανε εκεί γονατιστός τόση ώρα. Και ο γέροντας τους απάντησε: 

- Ρώτησα τη γη σε ποιόν από τους δυο σας, ανήκει αυτό το κομμάτι. 

Και σε απάντησε, ξαναρώτησαν με αγωνία τα αδέρφια. Και ο γέροντας τους είπε: 

- Ναι και με είπε να σας πω, ότι δεν ανήκω εγώ σε αυτούς, αλλά αυτοί ανήκουν σε μένα... 

Κόκκαλο και τα 2 αδέρφια!... 

Έτσι είναι! Ο άνθρωπος ανήκει στη γη γιατί είναι χωματένιος και δεν ανήκει η γη στον άνθρωπο, αλλά στο Θεό.

Γι' αυτό και τα όποια αγαθά έχουμε στην διάθεσή μας, ουσιαστικά δεν μας ανήκουν, αλλά ανήκουν στον Κύριο, που μας τα παραχώρησε, για να τα διαχειριστούμε προς δική Του δόξα...