Ο Μαχμούτ!

  

Τα χρόνια, οι καιροί, οι συνθήκες, και οι ανθρώπινες ανάγκες αλλάζουν. Η ζωή όλων μας όπως ήταν πριν είναι κάτι μακρινό, σαν όνειρο. Κάτι σαν όνειρο θυμίζει και τούτη εδώ η μικρή, και συνάμα συνταρακτική ιστορία, που αν δεν την ζήσει κανείς δεν μπορεί να την καταλάβει.
Κανένας δεν μπορεί να νιώσει αυτό που ένιωσε ο Μαχμούτ.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό το συγκλονιστικό που ένιωσε εκείνος, αλλά και αυτό που ένιωσα εγώ όταν.....
Σκάλα Λακωνίας.
Κατ` εξ`οχήν αγροτική περιοχή, με δεκάδες, εκατοντάδες, εργάτες από πολλά μέρη της γης στα χωράφια και τα περιβόλια. Αλβανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, αλλά και από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης και πολλοί μα πολλοί Πακιστανοί.
Ο ΜΑΧΜΟΥΤ λοιπόν...
Ο Μαχμούτ (έτσι τον έλεγα εγώ όπως όλους τους Πακιστανούς χαριτολογώντας, και σε καμμιά περίπτωση ειρωνικά).......
......είναι ένας Πακιστανός πελάτης που ζει κάμποσα χρόνια στο χωριό.
Αντίθετα από τους πιο πολλούς συμπατριώτες του είναι ψηλός και αρκετά γεροδεμένος. .
Κάθε βράδυ γύρω στις εννιά μετά το φαγητό, περπατούσε για να μην πέσει για ύπνο με το στομάχι γεμάτο όπως μου έλεγε.
Είναι πάντα πεντακάθαρος και περιποιημένος. Μια μέρα που ήρθε να πάρει κάτι τον ρώτησα πως τον λένε. Εκείνος μου είπε ένα όνομα δεν το κατάλαβα και από τότε τον φωνάζω Μαχμούτ η Βασίλη γιατί έτσι - λέει - τον φωνάζουν τα αφεντικά όταν βγάζει "λαίμαργα" η όταν κάνει οποιαδήποτε δουλειά στα χωράφια.
Τα πρώτα χρόνια δεν ερχότανε συχνά να ψωνίσει αφού δεν κάπνιζε. Αλλά τους τελευταίους μήνες έρχεται και παίρνει καμμιά κάρτα η γάλα και αναψυκτικό πιο τακτικά..."Αλλαξα σπίτι Τάκη μένω εδώ κοντά τώρα"
- Να`σαι καλά ρε Μαχμούτ και να έρχεσαι να ψωνίζεις κι` από μένα ε ?
- Εγκώ εντώ Τάκη αλλά εσύ ξέρει, εγκώ ντεν καπνίζει.
Κι` έτσι κυλούσε ο καιρός ώσπου εδώ και λίγους μήνες έρχεται και κάθε Κυριακή πρωί ακόμα πιο περιποιημένος και παίρνει Κόκα Κόλα για το σπίτι.
Η αλήθεια είναι πως μου μου κίνησε την περιέργεια, αλλά δεν του είπα κάτι, δεν μου έπεφτε και λόγος.
Ο καιρός περνούσε μπήκαμε στην μεγάλη εβδομάδα και μια μέρα με ρώτησε..
-Εσύ Τάκη 'οχι `κλησία ?

- Δεν μπορώ ρε Μαχμούτ δυστυχώς.
Ιδιαίτερα θρήσκο δεν θεωρώ τον εαυτό μου, πιστεύω με τον δικό μου τρόπο αλλά σε εκκλησία - πασαρέλα - δεν θέλω να πηγαίνω. Την καλοσύνη και την αγάπη πρέπει να την έχουμε μέσα μας, στην ψυχή μας.
Τέλος πάντων και πάλι δεν έδωσα σημασία μεν αλλά τηρώντας την παράδοση ήθελα το Αγιο φως το βράδυ της Ανάστασης.
Μόλις χτύπησε λοιπόν ο παπά Γιώργης την καμπάνα έβγαλα και γω ένα κερί και περίμενα να κατηφορίσει ο κόσμος κατά δω να πάρω από κάποιον χριστιανό το Αγιο φως.
Περνούσε λοιπόν ο κόσμος, ο ένας μου βρωμούσε και η άλλη μου μύριζε για να ζητήσω.
Εκεί που περίμενα ποιον θα σταματήσω για να ανάψω μπαίνει μέσα ο Μαχμούτ με ένα κερί μεγάλο. Φορούσε άσπρο πουκάμισο καφέ υφασμάτινο παντελόνι και γεμάτος χαρά μου λέει.
Τάκης Θηβαίος
- Ελα Τάκη εσύ τέλει αυτή φωτιά ? Εγκώ ξέρει ότι εσύ όχι `κλησία και ήρτα σε σένα να ντώσει.
Εχω μείνει άναυδος, δεν ξέρω τι να πω, το μόνο που κατάφερα να ψελλίσω ήταν...
- Ρε Μαχμούτ εσύ πας στην εκκλησία ρε ? Με τρέλανες τώρα. Είσαι Χριστιανός μωρέ ?
Ο Μαχμούτ κατεβάζει το κεφάλι ντροπαλά και αρχίζει να δακρύζει.
- Κλαις ? Γιατί ? τι έπαθες τι έγινε ? Δεν είπα κάτι κακό ρε συ.
- Οχι Τάκη, όχι εσύ. Εγκω πρόβλημα, εγκώ Πακιστανό εσύ ξέρει Πακιστάν άλλο Τεό, Αλλάχ. Ομως εγώ έχω εκεί μπαμπά, μαμά, γυναίκα, παιντί.
- Ναι ρε ξέρω μου έχεις πει.
- Παιντί Τάκη σοβαρά άρρωστο πριν καιρό. Εγκω μιλάει με γυναίκα και μου λέει μεγάλο πρόβλημα το αγκόρι 11 χρονών.
- Τι λες ρε Μαχμούτ σοβαρά ? Δεν Ήξερα λυπάμαι, τώρα είναι καλά τι έγινε ?
- Πριν τέσσερα με πέντε μήνες μπαμπά ντικό μου λέει παιντί κατόλου καλά θα πεθάνει είπε γιατρός.
- Ω ρε δόλιε τι λες μωρέ ?
- Εγκώ τότε δε ξέρω τι να κάνω. Μια μέρα πάει κλησία ντική σας και λέω από καρντιά.... "Χριστό κάνει καλά παιντί δικό μου"
Εγώ τον άκουγα και είχα μείνει άγαλμα, μου είχε κοπεί κυριολεκτικά η ανάσα.
- Και τώρα τι έγινε ρε συ ?
- Τάκη από μέρα που εγκώ μιλήσει από καρντιά Χριστό παιντί λίγκο λίγκο έγινε καλά. Καλά ακούει εσύ ? Παιντί ντικό μου τώρα καλά. Γιατροί εκεί όχι πιστεύουνε ακόμα. Τώρα είναι εντάξει κανένα πρόβλημα.
- Ρε με δουλεύεις ? τι μου λες τώρα ? Εγινε μόνος του καλά ? Είναι δυνατόν ?
- Τάκη όχι μόνος του. Χριστός δικός σας έκανε καλά. Εγκώ είμαι σίγουρος. Καρντιά πατέρα καταλαβαίνει. Αυτό κανείς ντεν ξέρει από πατρίδα μου. Ολοι νομίζουνε Αλλάχ, αλλά εγκώ ξέρει. Μόνο ντική μου καρντιά ξέρει. Μίλησα και γκυναίκα μου γι` αυτό. Γκυναίκα μου πιστεύει εμένα. Εγκώ μίλησα μαζί της αμέσως.
Για αυτό εγκώ κάθε Κυριακή `κλησσια, και όλο αυτή εβδομάδα για Χριστό πήγαινα, και κλαίω για Χριστό. Γιατί Χριστό μιλάει μόνο για αγκάπη. Μόνο αγκάπη Χριστό, ακούει εσύ Τάκη ?
Εκλεισα το στόμα που το είχα έκπληκτος ανοίξει σα χάνος, και ταυτόχρονα ένιωσα ένα μούδιασμα, και την λύτρωση του Μαχμούτ. Πραγματικά για μένα ήταν όχι απλά μάθημα αλλά κάτι παραπάνω.
ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ ΜΑΧΜΟΥΤ ΗΤΑΝΕ ΙΣΩΣ Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ τα τελευταία χρόνια.

Τάκης Θηβαίος