Ό,τι έχει πραγματική αξία δεν αγοράζεται ούτε χαρίζεται.

  

Οι άνθρωποι έμαθαν να αγοράζουν τα πάντα έτοιμα: το φαγητό, την γνώση, την διασκέδαση, ακόμη και την ψευδαίσθηση της ευτυχίας. Συνήθισαν να μετρούν την αξία με την ταχύτητα και την ευκολία, πιστεύοντας πως ό,τι αποκτιέται αμέσως είναι και αρκετό.

Ξέχασαν όμως ότι τα πιο πολύτιμα πράγματα δεν πωλούνται ούτε κατασκευάζονται. Η εμπιστοσύνη χτίζεται με σιωπές και δοκιμασίες, η αγάπη ωριμάζει με υπομονή, η φιλία γεννιέται μέσα από τον χρόνο και τις κοινές πληγές. 

Κανένα κατάστημα δεν μπορεί να προσφέρει έναν άνθρωπο που θα μείνει όταν όλα χαθούν, κανένα ράφι δεν κρύβει μια αληθινή αγκαλιά ή μια λέξη που θα φωτίσει το σκοτάδι.

Κι έτσι, όσο ο κόσμος γεμίζει με αγαθά, οι ψυχές αδειάζουν από παρουσία. Τα σπίτια γίνονται μεγαλύτερα, αλλά τα τραπέζια μικρότερα, οι επαφές πληθαίνουν, αλλά οι συνομιλίες λιγοστεύουν, οι οθόνες φωτίζουν τα πρόσωπα, ενώ οι καρδιές μένουν στη σκιά.

Ίσως γιατί ό,τι έχει πραγματική αξία δεν αγοράζεται ούτε χαρίζεται. Καλλιεργείται όπως ένα δέντρο: θέλει χρόνο, φροντίδα, υπομονή και πίστη ότι, ακόμη κι όταν δεν φαίνεται τίποτα, οι ρίζες μεγαλώνουν. Και μόνο τότε μπορεί να δώσει καρπούς που δεν μαραίνονται.

Γι' αυτό υπάρχουν σήμερα τόσα γεμάτα σπίτια και τόσες άδειες καρδιές τόσοι άνθρωποι που έχουν σχεδόν τα πάντα και, παρ' όλα αυτά, αναζητούν ακόμη εκείνο το ένα πράγμα που δεν μπορεί να μπει σε σακούλα, να πληρωθεί με κάρτα ή να παραδοθεί στην πόρτα τους: έναν αληθινό άνθρωπο.

Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού