Όταν ο νους γυρίζει ξανά και ξανά στις ίδιες
αρνητικές σκέψεις, η θλίψη μεγαλώνει.
Ο μηρυκασμός της σκέψης μοιάζει με μπερδεμένο κουβάρι,
όπου κάθε κύκλος προσθέτει αυτοκατηγορία και παρατείνει το βάρος.
Μία λύση είναι η προσευχή επειδή αλλάζει την κατεύθυνση.
Όταν η σκέψη στρέφεται προς τον Θεό, μειώνεται η χαοτική
αυτοαναφορικότητα και ο εσωτερικός λόγος οργανώνεται.
Η απελπισία γίνεται αίτημα και έκφραση ενώπιον Εκείνου που ακούει.
Το κουβάρι ξετυλίγεται σιγά σιγά και ο άνθρωπος, που υποφέρει μόνος
μέσα στις σκέψεις του, βρίσκει Κάποιον να τον στηρίξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου