Είπε ένας από τούς Πατέρες:
«Εάν κάποιος σέ κακολογήσει, εσύ πές του καλά λόγια.
Εάν τά δεχθεί, θά είναι καλό καί γιά τούς δυό. Εάν πάλι δέν τά δεχθεί, αυτός θά λάβει από τόν Θεό γιά τά υβριστικά του λόγια κι εσύ γιά τά καλά σου λόγια».
Είπε Γέροντας:
«Εάν κάποιος θυμηθεί αυτόν πού τόν έθλιψε ή τόν περιφρόνησε ή τόν κακολόγησε ή τόν έβλαψε, οφείλει νά τόν φέρνει στή μνήμη του σάν γιατρό σταλμένο απ᾿ τόν Χριστό. Καί έχει χρέος νά τόν θεωρεί ευεργέτη του.
Διότι τό ότι στενοχωρείσαι, είναι χαρακτηριστικό άρρωστης ψυχής, άν δέν ήσουν άρρωστος, δέν θά σέ πείραζε. Οφείλεις νά χαίρεσαι μέ τόν αδελφό, διότι αυτός σου φανέρωσε τήν αρρώστια σου, καί νά εύχεσαι γι᾿ αυτόν ωσάν νά πρόκειται γιά ένα θεραπευτικό φάρμακο πού σού τό ᾿στειλε ο ίδιος ο Χριστός. Άν όμως νιώθεις μίσος γι᾿ αυτόν, είναι σάν νά λές μέσα σου κατά τού Χριστού:
Δέν θέλω νά δεχτώ τά φάρμακά σου, θέλω νά σαπίσω μέσα στά τραύματά μου».
Είπε άλλη φορά:
«Αυτός πού θέλει νά γιατρευτεί απ᾿ τά φοβερά τραύματα τής ψυχής, προκειμένου ν᾿ απαλλαγεί απ᾿ τήν αρρώστια, οφείλει νά υπομένει όσα θά τού κάνει ο γιατρός. Γιατί ούτε κι αυτός πού πάσχει σωματικά δέχεται ευχαρίστως νά τόν κόβουν ή νά τόν καυτηριάζουν ή νά πάρει καθαρτικό, αλλά καί μόνο πού τά θυμάται αηδιάζει. Όμως πείθει τόν εαυτό του πώς χωρίς αυτό τού είναι αδύνατον ν᾿ απαλλαγεί απ᾿ τήν αρρώστια.
Καί υπομένει όσα τού κάνει ο γιατρός, γιατί γνωρίζει πώς δοκιμάζοντας προσωρινά κάτι όχι ευχάριστο, θά απαλλαγεί απ᾿ τήν μακροχρόνια ασθένεια.
«Εάν κάποιος σέ κακολογήσει, εσύ πές του καλά λόγια.
Εάν τά δεχθεί, θά είναι καλό καί γιά τούς δυό. Εάν πάλι δέν τά δεχθεί, αυτός θά λάβει από τόν Θεό γιά τά υβριστικά του λόγια κι εσύ γιά τά καλά σου λόγια».
Είπε Γέροντας:
«Εάν κάποιος θυμηθεί αυτόν πού τόν έθλιψε ή τόν περιφρόνησε ή τόν κακολόγησε ή τόν έβλαψε, οφείλει νά τόν φέρνει στή μνήμη του σάν γιατρό σταλμένο απ᾿ τόν Χριστό. Καί έχει χρέος νά τόν θεωρεί ευεργέτη του.
Διότι τό ότι στενοχωρείσαι, είναι χαρακτηριστικό άρρωστης ψυχής, άν δέν ήσουν άρρωστος, δέν θά σέ πείραζε. Οφείλεις νά χαίρεσαι μέ τόν αδελφό, διότι αυτός σου φανέρωσε τήν αρρώστια σου, καί νά εύχεσαι γι᾿ αυτόν ωσάν νά πρόκειται γιά ένα θεραπευτικό φάρμακο πού σού τό ᾿στειλε ο ίδιος ο Χριστός. Άν όμως νιώθεις μίσος γι᾿ αυτόν, είναι σάν νά λές μέσα σου κατά τού Χριστού:
Δέν θέλω νά δεχτώ τά φάρμακά σου, θέλω νά σαπίσω μέσα στά τραύματά μου».
Είπε άλλη φορά:
«Αυτός πού θέλει νά γιατρευτεί απ᾿ τά φοβερά τραύματα τής ψυχής, προκειμένου ν᾿ απαλλαγεί απ᾿ τήν αρρώστια, οφείλει νά υπομένει όσα θά τού κάνει ο γιατρός. Γιατί ούτε κι αυτός πού πάσχει σωματικά δέχεται ευχαρίστως νά τόν κόβουν ή νά τόν καυτηριάζουν ή νά πάρει καθαρτικό, αλλά καί μόνο πού τά θυμάται αηδιάζει. Όμως πείθει τόν εαυτό του πώς χωρίς αυτό τού είναι αδύνατον ν᾿ απαλλαγεί απ᾿ τήν αρρώστια.
Καί υπομένει όσα τού κάνει ο γιατρός, γιατί γνωρίζει πώς δοκιμάζοντας προσωρινά κάτι όχι ευχάριστο, θά απαλλαγεί απ᾿ τήν μακροχρόνια ασθένεια.
Όργανο τού Χριστού πού καυτηριάζει είναι αυτός πού σέ προσβάλλει ή σέ κακολογεί καί σέ απαλλάσσει απ᾿ τήν κενοδοξία.
Καθαρτικό πού σού στέλνει ο Χριστός είναι αυτός πού σού προκαλεί υλική ζημία, γιατί σέ απαλλάσσει απ᾿ τήν πλεονεξία.
Καί αυτός πού αποφεύγει έναν πειρασμό απ᾿ τόν οποίο θά έχει ωφέλεια, αποφεύγει ζωή αιώνια.
Καί ποιός άλλος χάρισε στόν Άγιο Στέφανο τέτοια δόξα, σάν αυτή πού απέκτησε απ᾿ αυτούς πού τόν λιθοβόλησαν;»
Άλλη φορά είπε:
«Εγώ δέν κατακρίνω αυτούς πού μέ κατηγορούν, αλλά τούς αποκαλώ ευεργέτες μου. Κι ούτε πάλι κάνω πέρα τόν γιατρό τών ψυχών τήν ώρα πού προσφέρει τό φάρμακο τής ατιμίας στήν κενόδοξη ψυχή μου».
Είπε ένας Γέροντας:
«Βλέπουμε τόν σταυρό τού Χριστού, διαβάζουμε γιά τά πάθη του, κι όμως εμείς δέν σηκώνουμε καμία προσβολή».
Aπό το "Μέγα Γεροντικό"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου