Η Παναγία όμως δεν φεύγει.

  

Ο Αύγουστος φεύγει.
Η Παναγία όμως δεν φεύγει.
Μένει.

Στη χαρά μας.
Στον πόνο μας.
Στο δάκρυ μας.
Στη σιωπή μας.

Και κυρίως…
μένει δίπλα μας στις ώρες που όλοι οι άλλοι έχουν φύγει.

Υπεραγία Θεοτόκε,
μην αφήσεις κανέναν άνθρωπο χωρίς παρηγοριά.

Σκέπασε αυτούς που κλαίνε κρυφά.

Κράτησε αυτούς που λύγισαν.

Και για εκείνους που δεν έχουν πια κουράγιο να σου ζητήσουν τίποτε…
πήγαινε εσύ κοντά τους.

Γιατί καμιά φορά, Παναγία μου,
ο άνθρωπος δεν ζητά θαύμα.

Ζητά μόνο να νιώσει πως δεν είναι μόνος.