«Να πιαστείς από το φουστάνι της Παναγίας…»

 

 

Κάποτε ρώτησαν τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη:

-Παππούλη, πώς να σωθώ;

Και εκείνος απάντησε:

«Να πιαστείς από το φουστάνι της Παναγίας.»

Και εξήγησε πως αυτό σημαίνει να έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη, όπως έχει ένα μικρό παιδί στη μητέρα του.

Τι όμορφη εικόνα…

Το παιδί δεν χρειάζεται να ξέρει τον δρόμο.

Δεν χρειάζεται να καταλάβει τι συμβαίνει.

Αρκεί να ξέρει ποιανού το χέρι κρατάει.

Έτσι κι εμείς.

Μέσα στις δυσκολίες, στους φόβους, στις αγωνίες και στα «γιατί» που δεν βρίσκουν απάντηση, ας μην προσπαθούμε πάντοτε να τα εξηγήσουμε όλα.

Ας πιαστούμε από την Παναγία.

Με καθαρή ψυχή.

Με την απλότητα ενός μικρού παιδιού.

Με την εμπιστοσύνη εκείνου που λέει:

«Παναγία μου, δεν ξέρω πού πηγαίνω.

Εσύ όμως ξέρεις.

Κράτησέ με κοντά Σου.»

Και ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη μορφή προσευχής:

Όχι πολλά λόγια.

Μόνο ένα παιδί που κρατάει το φουστάνι της Μάνας του.

Υπεραγία Θεοτόκε, μη μας αφήσεις να φύγουμε από κοντά Σου.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού