Η αξία δεν συγκρίνεται συμπληρώνεται.

  

Ένα λιοντάρι και μια αλεπού συναντήθηκαν ένα δειλινό στην άκρη του δάσους.
Καθώς ο ήλιος χανόταν πίσω από τα βουνά, η συζήτηση γρήγορα μετατράπηκε σε διαμάχη.
Το λιοντάρι, περήφανο και επιβλητικό, βρυχήθηκε: Είμαι ο βασιλιάς της γης.
Κανείς δεν μπορεί να σταθεί απέναντί μου.
Η αλεπού, με βλέμμα ήρεμο αλλά πονηρό, απάντησε: Η δύναμή σου είναι μεγάλη, αλλά δεν είναι η μόνη που μετρά. Η εξυπνάδα σώζει εκεί όπου τα νύχια αποτυγχάνουν.
Πριν προλάβουν να συνεχίσουν, ακούστηκαν ανθρώπινα βήματα. Κυνηγοί, καλά οργανωμένοι, ξεπήδησαν μέσα από τους θάμνους. Το λιοντάρι όρμησε, αλλά μια παγίδα έκλεισε γύρω του. Η αλεπού προσπάθησε να κρυφτεί, μα ένα δίχτυ την τύλιξε σφιχτά.
Το λιοντάρι αλυσοδέθηκε σε έναν ξύλινο στάβλο, βαρύ και σκοτεινό. Η αλεπού κλείστηκε σε ένα μικρό κλουβί, τόσο στενό που δεν μπορούσε ούτε να γυρίσει το κεφάλι της άνετα. Και οι δύο, για πρώτη φορά, ένιωσαν ανίσχυροι.
Οι μέρες έγιναν εβδομάδες. Η πείνα, η σιωπή και ο φόβος τους έφεραν πιο κοντά. Τη νύχτα μιλούσαν χαμηλόφωνα.
Όλη μου τη ζωή βασίστηκα στη δύναμή μου, είπε το λιοντάρι. Και όμως, εδώ δεν μου χρησιμεύει.
Κι εγώ, απάντησε η αλεπού, πίστευα πως πάντα θα βρίσκω διέξοδο. Μα αυτή τη φορά είμαι παγιδευμένη.

Μια νύχτα, ένας φύλακας ξέχασε να ασφαλίσει καλά το κλουβί της αλεπούς.
Με προσοχή και υπομονή, κατάφερε να βγει. Ήταν ελεύθερη. Θα μπορούσε να φύγει αμέσως.
Όμως γύρισε το κεφάλι της προς τον στάβλο.
Αν φύγω μόνη μου, τι αξία έχει η ελευθερία; σκέφτηκε.
Με πονηριά, έκλεψε ένα κομμάτι σύρμα και εργάστηκε ώρες ολόκληρες, μέχρι που κατάφερε να λύσει τον μηχανισμό της αλυσίδας του λιονταριού.
Όταν η πόρτα άνοιξε, το λιοντάρι την κοίταξε έκπληκτο. Γιατί γύρισες; μπορούσες να σωθείς.
Η αλεπού χαμογέλασε. Κανείς δεν είναι δυνατός μόνος του. Ούτε εσύ, ούτε εγώ.
Έφυγαν μαζί μέσα στη νύχτα. Το λιοντάρι προστάτευε τον δρόμο, η αλεπού έβρισκε τα μονοπάτια. Όταν έφτασαν ασφαλείς, στάθηκαν για λίγο σιωπηλοί.
Το λιοντάρι έσκυψε το κεφάλι του. Σήμερα έμαθα ότι η αληθινή δύναμη δεν φωνάζει.
Και η αλεπού απάντησε: Και η αληθινή σοφία δεν υπερηφανεύεται.
Από εκείνη τη μέρα, δεν ξαναμάλωσαν ποτέ για το ποιος είναι ανώτερος. Γιατί είχαν καταλάβει πως η αξία δεν συγκρίνεται συμπληρώνεται.