Όταν ένας γονιός....

  

Όταν ένας γονιός σάς λέει ότι δεν αντέχει άλλο, μην του πείτε ότι κι εσείς έχετε τις δυσκολίες σας.

Όταν ένας γονιός σάς λέει ότι νιώθει μόνος, μην του πείτε ότι έχει δίπλα του ανθρώπους.

Όταν ένας γονιός σάς κοιτάζει στα μάτια και λέει «είμαι τόσο κουρασμένος», μην του πείτε «ξεκουράσου λίγο» λες και είναι τόσο απλό.

Όταν ένας γονιός λέει ότι είναι κουρασμένος, σημαίνει ότι έχει ξεχάσει πώς είναι να ξυπνάς χωρίς να σε πνίγει ήδη η μέρα.

Σημαίνει ότι έχει χρόνια να κοιμηθεί χωρίς να ακούει στο βάθος του μυαλού του όλα όσα πρέπει να προλάβει.

Σημαίνει ότι έχει κρατήσει όρθιο ένα σπίτι, μια οικογένεια, έναν κόσμο ολάκερο, ενώ μέσα του είχε από καιρό σπάσει.

Όταν ένας γονιός ζητά βοήθεια, μην του δώσετε μόνο μια λύση. Δώστε του το χέρι σας. Καθίστε δίπλα του. Μείνετε.

Γιατί όταν ένας γονιός ζητά, έχει ήδη κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του, έχει ήδη σκουπίσει τα δικά του δάκρυα πριν μπει στην κουζίνα, έχει ήδη πει μέσα του «δεν πειράζει, εγώ θα τα βγάλω πέρα» και το είπε τόσες φορές, που σταμάτησε να πονάει.

Όταν ένας γονιός ΖΗΤΑΕΙ,  δεν ζητάει απλώς βοήθεια.
Ζητάει να τον δουν επιτέλους.
Ζητάει να του πουν ότι δεν είναι μόνο αυτός που στηρίζει, ότι ήρθε η ώρα να στηριχτεί κι εκείνος.
Ζητάει άδεια να πέσει, γιατί κρατιέται τόσο καιρό.

Οι γονείς θα έπρεπε να ακούν καθημερινά: σε βλέπω. σε βλέπω πίσω από όλα αυτά που έκανες για μένα.
Σε βλέπω που έσβησες τον εαυτό σου για να υπάρχω εγώ. και τώρα, επιτρέψου μου να σε κρατήσω εγώ.

Μην πεις τίποτα.
Έλα. Ακούμπησέ με.
Αυτή τη φορά, θα σε κρατήσω εγώ όρθιο.


Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού