Να αγαπάτε όσους σας θυμίζουν πως δεν είστε μόνοι.

  

«Έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που μοιάζει με ήλιο.
Δε με καίει, με ζεσταίνει.
Όταν ξυπνάω, είναι η πρώτη καλημέρα που έχει νόημα.
Όταν πέφτω, δε με κρίνει μου απλώνει χέρι και μου λέει “κοίτα, πατάς ξανά”.
Όταν πετυχαίνω, δεν ζηλεύει με κοιτάζει γεμάτος περηφάνια και μου λέει “το ‘χεις, πήγαινε παρακάτω”.
Μαζί του δεν χρειάζεται να προσποιηθώ.

Μπορώ να κλάψω, να γελάσω, να σωπάσω πάντα με νιώθει.
Αν υπάρχουν άγγελοι στην γη, εκείνος είναι ο φύλακάς μου.
Δεν κουνάει φτερά, αλλά δίνει φτερά.
Στα δύσκολα γίνεται σπίτι, στα εύκολα γιορτή.
Να αγαπάτε όσους σας θυμίζουν πως δεν είστε μόνοι.
Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν έρχονται τυχαία… και μένουν εκεί για πάντα.»

                                                                           Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού