Στους Φιλίππους, μια αρχαία πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας στον σημερινό Νομό Καβάλας, μας μεταφέρει σήμερα το Αποστολικό μας ανάγνωσμα (Πράξ. ιστ΄ 16-34), αγαπητοί μου αδελφοί.
Εκεί, βλέπουμε τον Απόστολο Παύλο μαζί με τον Σίλα, στενό συνεργάτη του στη διάδοση του Ευαγγελίου, να οδεύουν προς τόπο προσευχής.
Ξαφνικά, συναντήθηκαν με μια γυναίκα η οποία έπασχε από πονηρό πνεύμα, που μάλιστα το χρησιμοποιούσε προς κερδοφορία, αφού μέσω του σατανά προσέφερε τις μαντικές της ικανότητες.
Όταν τους αντίκρισε η γυναίκα αυτή, άρχισε αμέσως να τους ακολουθεί και όχι μόνο.
Για κάποιες μέρες ακολουθώντας τους παρά πόδας έκραζε, «Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Υψίστου Θεού και σας κηρύττουν δρόμο σωτηρίας».
Τότε ο Παύλος εις το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού διέταξε τον δαίμονα να την αφήσει, και αυτοστιγμεί η γυναίκα απαλλάχθηκε.
Άλλο ένα πρόβλημα όμως δημιουργήθηκε εις βάρος των Αποστόλων.
Οι άνθρωποι οι οποίοι την εκμεταλλεύονταν, καθώς είδαν πως έχασαν πλέον την κερδοφορία τους, κατήγγειλαν τον Πέτρο και τον Σίλα για διατάραξη της ρωμαϊκής αρχής, καθώς όπως είπαν δίδασκαν έθιμα ιουδαϊκά αντίθετα προς την τάξη τους.
Τότε οδηγήθηκαν στη φυλακή, αφού πρώτα ραβδίστηκαν και μαστιγώθηκαν βάναυσα, και μάλιστα στο πιο έσω μέρος, στο πιο φυλασσόμενο κελί όπου οι φρουροί τους έδεσαν τα πόδια, για να μην μπορούν να αποδράσουν με κανέναν τρόπο.
Οι Απόστολοι έπραξαν αυτό που γνώριζαν πολύ καλά. Κατά τα μεσάνυχτα, προσευχήθηκαν καρδιακά στον Χριστό, καθώς ήταν το μόνο «όπλο» που είχαν. Και ξαφνικά σεισμός μέγας εγένετο. Όλα αναταράχθηκαν συθέμελα. Όλα τα δεσμά έσπασαν και οι πόρτες άνοιξαν.
Στην απελπισία του ο δεσμοφύλακας, βλέποντας τις πόρτες ανοιχτές και θαρρώντας πως οι δέσμιοι δραπέτευσαν, προσπάθησε να βάλει τέλος στη ζωή του. Ο Παύλος όμως του φώναξε, « μη κάνεις κακό στον εαυτό σου γιατί είμαστε όλοι εδώ».
Εκείνος μεταστράφηκε αμέσως γονατίζοντας μπροστά τους και έτσι, αφού ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη, βαπτίσθηκε και τους πήρε στην οικία του. Εκεί, αφού περιποιήθηκαν τις πληγές τους, όλοι μαζί με χαρά δόξασαν το όνομα του Χριστού.
Πολύ όμορφο, αδελφοί μου, το ανάγνωσμά μας σήμερα και με πλήθος διδαγμάτων. Μπορούμε να σταθούμε σε πολλά, αλλά ας εστιάσουμε σε δύο από αυτά.
Το πρώτο είναι η δύναμη του Χριστού μας μαζί με την απόλυτη κυριαρχία Του. Η γυναίκα που μέσα της είχε δαιμονικό πνεύμα, με το που τους είδε κατάλαβε με Ποιανού τη δύναμη ενεργούσαν.
Ο δαίμονας φάνηκε τελείως ανίσχυρος μπροστά στον Χριστό. Τους ακολουθούσε, μέχρι που είδε την κυριαρχική Του δύναμη, και εγκατέλειψε το δύστυχο δημιούργημα του Θεού που είχε καταλάβει.
Παρατηρούμε σήμερα, παρά τα τρανταχτά παραδείγματα που έχουμε, πως εμείς δεν έχουμε ανοιχτούς τους οφθαλμούς της καρδιάς μας.
Ο σατανάς βλέπει και αναγνωρίζει, και εμείς πολλές φορές ακόμα αμφιβάλλουμε. Να γιατί πολλές φορές μας πειράζει, γιατί εμείς με την ολιγοπιστία μας και τον ορθολογισμό της εποχής αμφιβάλλουμε και τρέχουμε σε τέτοια δαιμονικά πνεύματα, σε μάγισσες, χαρτορίχτρες και μέντιουμ.
Το δεύτερο είναι η φιλευσπλαχνία του Χριστού μας. Ο δεσμοφύλακας στην απελπισία του πήγε να αυτοθανατωθεί. Βλέπουμε όμως πως ο Θεός του ελέους όχι μόνο δεν τον άφησε, αλλά τον αγκάλιασε και του χάρισε φωτισμό σωτηρίας.
Υπάρχει όμως μια προϋπόθεση. Ο ίδιος ζήτησε από τους Αποστόλους πληροφορία για το τι έπρεπε να κάνει για να σωθεί.
Μας διδάσκει λοιπόν πως ο Χριστός δεν είναι απρόσιτος, αλλά πάντα ανοιχτός προς όλους. Πρέπει να κατανοήσουμε πως δεν είναι ότι δε μας θέλει ο Θεός, απλά εμείς δε θέλουμε τον Θεό ή καλύτερα δεν Τον δεχόμαστε όπως είναι, ενώ Εκείνος πράττει ακριβώς το αντίθετο.
Αδελφοί μου αγαπημένοι, μόνο ο Χριστός μας μάς αποκαλύπτει ό,τι χρειαζόμαστε. Πολλές φορές πλεονάζουσες πληροφορίες δεν είναι για το καλό μας, αλλά το αντίθετο.
Ας σταματήσουμε να προσπαθούμε να προφητεύουμε το μέλλον και ας αφεθούμε στην τέλεια αγάπη και πρόνοια του Θεού.
Ο σατανάς μπορεί να μας αποκαλύψει κάτι που ήδη έχει συμβεί, χωρίς να μας προσφέρει κάτι που δεν ξέρουμε.
Αλλά αν πράξουμε όπως ο δεσμοφύλακας, τότε ό,τι πραγματικά χρειαζόμαστε ο Κύριός μας θα μας το φανερώσει.
Κατά τη δική μας θέληση, ανάγκη και ζήτηση, θα είναι ανάλογη και η απολαβή, όπως ο ίδιος ο Χριστός μας το έχει πει, «Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν. πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.» (Ματθ. ζ ́’ 7-8)
Αμήν
Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη
Πηγή: romfea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου