Στις περισσότερες πόλεις και χωριά του Πόντου, την Κυριακή της Πεντηκοστής, έστρωναν το δάπεδο του ναού με φύλλα καρυδιάς. Κι αυτό γιατί τα φύλλα καρυδιάς είχαν μεγαλύτερη επιφάνεια που διευκόλυνε το γονάτισμα των πιστών, μιας και το δάπεδο στις περισσότερες εκκλησίες ήταν λιθόστρωτο.
Εκτός των άλλων, τα φύλλα της καρυδιάς, λόγω του ωοειδούς σχήματός τους, θυμίζουν τις πύρινες γλώσσες, με τις οποίες εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα στα κεφάλια των Αποστόλων.
Από την ενέργεια της στρώσης καρυδόφυλλων στα δάπεδα των ναών προήλθε και η φράση, σύρον το καρυδόφυλλον και φα την εβδομάδαν, μιας και την εβδομάδα που έπεται, της Πεντηκοστής, καταλύονται τα πάντα όλες τις ημέρες.
Στην Ινέπολη, οι πιστοί κατά τη διάρκεια της γονυκλισίας και όταν διαβάζονταν οι ευχές, έβαζαν στον κόρφο τους φύλλα καρυδιάς, διότι πίστευαν πως έχουν ιαματική δράση, ενώ στην περιοχή Μεσοχαλδίου πίστευαν πως τα φύλλα καρυδιάς που πρόσφερε ο ιερέας, αν ήταν με μονά φύλλα έφερναν τύχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου