Ενοριακή ζωή - Άγιος Δημήτριος Πειραιώς

  

Το Ψυχοσάββατο πριν από την Πεντηκοστή είναι μια ημέρα βαθιάς συγκίνησης και ελπίδας. Η Εκκλησία μας θυμίζει ότι προτού φωτιστεί ο κόσμος από την φωτιά του Αγίου Πνεύματος, θυμόμαστε με αγάπη εκείνους που έφυγαν, εκείνους που δεν έχουν πια φωνή μα έχουν πάντα θέση στην καρδιά μας και την προσευχή μας.
Είναι η μέρα που στέκεσαι μπροστά στο πέρασμα του θανάτου και ψιθυρίζεις: «Ανάπαυσέ τους, Κύριε, εκεί που δεν υπάρχει πόνος, λύπη ή στεναγμός, αλλά ζωή ατέλειωτη».
Με συγκίνηση σκέφτομαι πως το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει για να παρηγορήσει, να ζεστάνει, να γεμίσει με ελπίδα ακόμα και τα μνήματα.
Η Πεντηκοστή χωρίς το Ψυχοσάββατο θα ήταν σαν Ανάσταση χωρίς την περιφορά του Επιταφίου. Πρώτα θυμόμαστε όσους κοιμήθηκαν, κι ύστερα δεχόμαστε το Φως.

Κάθε ψυχή που αγαπήσαμε δεν χάθηκε. Δεν είναι μακριά. Είναι μέσα στην λαμπάδα της Αναστάσεως, μέσα στο τρισάγιο που ψέλλισες, μέσα στην ευχή που βγήκε από τα χείλη σου χωρίς να το καταλάβεις. Είναι ζωντανή μπροστά στον Θεό.
Σήμερα, λοιπόν, άναψε ένα κερί. Κι ενώ το φως του τρεμοπαίζει, πες μέσα σου: «Συγχώρεσέ με, όπου σου φέρθηκα άσχημα. Κι εγώ σε συγχωρώ. Και καλό Παράδεισο, καλή Ανάσταση».
Δεν χωρίζουν οι ψυχές που αγαπιούνται. Χωρίζουν μόνο τα βήματα, ως το τέλος του δρόμου. Εκεί, σε περιμένουν. Με την υπόσχεση της Πεντηκοστής, ότι το Άγιο Πνεύμα γεφυρώνει ουρανό και γη.
Καλό Παράδεισο. Και καλή δύναμη.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού