Σε μία εποχή που όλα μετριούνται σε χρήμα, εσύ να στοχεύεις στην τιμή και στις αρχές.

  

 
Σε έναν κόσμο όπου πολλοί αξιολογούν τον άνθρωπο από όσα έχει, από όσα δείχνει και από όσα μπορεί να αγοράσει, εσύ να θυμάσαι πως η πραγματική αξία δεν βρίσκεται στους τραπεζικούς λογαριασμούς, στα ακριβά πράγματα και στην κοινωνική προβολή. 

Βρίσκεται στην καθαρότητα της καρδιάς, στην ευθύτητα του χαρακτήρα, στον σεβασμό, στην αξιοπρέπεια και στην πίστη στις αρχές.

Τα χρήματα είναι αναγκαία για τη ζωή, δεν είναι όμως η ίδια η ζωή. Μπορούν να αγοράσουν ένα σπίτι, αλλά όχι μια αγαπημένη οικογένεια. Μπορούν να εξασφαλίσουν άνεση, αλλά όχι εσωτερική γαλήνη. 

Μπορούν να προσελκύσουν ανθρώπους, αλλά όχι αληθινούς φίλους. Μπορούν να αγοράσουν φάρμακα, αλλά όχι πάντοτε την υγεία. Μπορούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις, αλλά όχι γνήσιο σεβασμό.

Γι’ αυτό μην επιτρέψεις ποτέ στο χρήμα να γίνει μέτρο της συνείδησής σου. Μην πουλήσεις τις αξίες σου για ένα πρόσκαιρο κέρδος. Μην προδώσεις έναν άνθρωπο για να ωφεληθείς. Μην αδικήσεις τον αδύναμο για να γίνεις αρεστός στον ισχυρό. Μην επιλέξεις τον εύκολο δρόμο, όταν γνωρίζεις ότι είναι άδικος.

Η τιμή ενός ανθρώπου φαίνεται κυρίως όταν κανείς δεν τον βλέπει. Φαίνεται στις μικρές αποφάσεις, στις υποσχέσεις που τηρεί, στα λόγια που δεν παίρνει πίσω, στη βοήθεια που προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα και στην αλήθεια που υπερασπίζεται ακόμη κι όταν έχει κόστος.

Να είσαι έντιμος όχι επειδή φοβάσαι μήπως αποκαλυφθείς, αλλά επειδή δεν θέλεις να πληγώσεις τη συνείδησή σου. Να είσαι δίκαιος όχι μόνο όταν σε συμφέρει, αλλά και όταν η δικαιοσύνη απαιτεί από εσένα θυσία. Να είσαι ειλικρινής όχι για να κερδίσεις τον έπαινο των άλλων, αλλά για να μπορείς να κοιτάζεις τον εαυτό σου χωρίς ντροπή.

Ο άνθρωπος με αρχές μπορεί κάποτε να χάσει χρήματα, ευκαιρίες ή πρόσκαιρες επιτυχίες. Δεν χάνει όμως τον εαυτό του. Και όποιος διατηρεί καθαρή τη συνείδησή του, δεν είναι ποτέ πραγματικά φτωχός. Αντίθετα, εκείνος που αποκτά τα πάντα με αδικία, ψέμα και εκμετάλλευση, μπορεί να φαίνεται πλούσιος, αλλά μέσα του παραμένει άδειος.

Μη ζηλεύεις εκείνους που προχωρούν πατώντας πάνω στους άλλους. Μη θαυμάζεις όσους επιδεικνύουν πλούτο, αλλά στερούνται ανθρωπιάς. Μη λυπάσαι αν η δική σου πορεία είναι πιο αργή, επειδή επιλέγεις να μην αδικήσεις. Η τίμια διαδρομή μπορεί να είναι δυσκολότερη, είναι όμως η μόνη που σου επιτρέπει να βαδίζεις με το κεφάλι ψηλά.

Να θυμάσαι ότι η ζωή δεν μετριέται μόνο με όσα αποκτήσαμε, αλλά κυρίως με όσα προσφέραμε. Δεν μετριέται με το πόσους ανθρώπους εντυπωσιάσαμε, αλλά με το πόσους στηρίξαμε. Δεν μετριέται με τα πλούτη που συγκεντρώσαμε, αλλά με την αγάπη, την καλοσύνη και την αξιοπρέπεια που αφήσαμε πίσω μας.

Και όταν έρθει η ώρα του απολογισμού, κανείς δεν θα πάρει μαζί του τα χρήματα, τα σπίτια, τις περιουσίες και τους τίτλους. Εκείνο που θα παραμείνει είναι το καλό που έκανε, το δάκρυ που σκούπισε, η αλήθεια που υπερασπίστηκε, η συγχώρηση που πρόσφερε και η αγάπη που μοίρασε.

Γι’ αυτό, σε μία εποχή που όλα έχουν τιμή, εσύ να μην επιτρέψεις ποτέ να αποκτήσει τιμή η συνείδησή σου. Να παραμείνεις άνθρωπος με αξίες, πίστη, αξιοπρέπεια και καθαρή καρδιά. Γιατί μπορεί να μην έχεις όλα όσα επιθυμεί ο κόσμος, θα έχεις όμως κάτι πολύ πιο σπουδαίο: την ειρήνη μέσα σου και τον σεβασμό εκείνων που γνωρίζουν την πραγματική σου αξία.

Τα χρήματα έρχονται και φεύγουν. Η τιμή όμως, όταν χαθεί, δύσκολα επιστρέφει.

Γι’ αυτό να επιλέγεις πάντοτε την αλήθεια αντί για το συμφέρον, τη δικαιοσύνη αντί για την ευκολία, την αξιοπρέπεια αντί για την προβολή και την ανθρωπιά αντί για το κέρδος.

Γιατί στο τέλος δεν έχει σημασία πόσο πλούσιος υπήρξες, αλλά πόσο Άνθρωπος παρέμεινες.

π. Δημήτριος Αργύρης, Πρωτοπρεσβύτερος