Ένας νέος περπατούσε με έναν σοφό μέσα σε ένα ελαιώνα. Κάποια στιγμή είδε ένα σπασμένο κλαδί στο χώμα και είπε:
-Δεν χρησιμεύει πια σε τίποτα. Είναι χαμένο.
Ο σοφός το σήκωσε, το ακούμπησε στην άκρη του μονοπατιού και χαμογέλασε.
Ύστερα από λίγες μέρες πέρασαν ξανά από εκεί. Πάνω στο ξερό κλαδί είχαν καθίσει δύο μικρά πουλιά και ξεκουράζονταν.
- Βλέπεις; είπε ο σοφός. Εσύ είδες μόνο τι έχασε. Ο Θεός είδε σε τι μπορούσε ακόμη να χρησιμεύσει.
Ο νέος χαμήλωσε το βλέμμα.
Μην βιάζεσαι να χαρακτηρίσεις κάποιον ή κάτι «άχρηστο». Στα χέρια του Θεού ακόμη και ό,τι φαίνεται σπασμένο μπορεί να γίνει στήριγμα, παρηγοριά ή ευλογία για κάποιον άλλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου