Η Αγάπη που Γίνεται Υπεράσπιση του Αδικημένου

  

Η αληθινή αγάπη δεν περιορίζεται στα όμορφα λόγια, στις ευχές και στις εύκολες εκδηλώσεις συμπάθειας. 

Η αγάπη αποδεικνύεται κυρίως στις δύσκολες στιγμές· όταν καλούμαστε να σταθούμε δίπλα στον άνθρωπο που αδικείται, συκοφαντείται, πληγώνεται και μένει μόνος.

Δεν είναι αγάπη να βλέπουμε την αδικία και να σιωπούμε από φόβο ή συμφέρον. Δεν είναι αγάπη να γνωρίζουμε την αλήθεια και να επιτρέπουμε στο ψέμα να επικρατεί. Η σιωπή μπροστά στην αδικία πολλές φορές γίνεται συνενοχή.

Η αγάπη έχει θάρρος. Υπερασπίζεται τον αδύναμο, στηρίζει τον πληγωμένο, παρηγορεί τον συκοφαντημένο και υψώνει τη φωνή της εκεί όπου όλοι οι άλλοι επιλέγουν να απομακρυνθούν. Δεν ζητά αντάλλαγμα ούτε φοβάται μήπως χάσει την αποδοχή των ανθρώπων.

Ο Χριστός μάς δίδαξε να αγαπούμε όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα αλήθειας και θυσίας. Να μην προσπερνούμε τον πόνο του άλλου, αλλά να γινόμαστε η φωνή εκείνου που δεν μπορεί να μιλήσει και το στήριγμα εκείνου που δεν έχει κανέναν.

Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν, να υπερασπιστούμε το δίκαιο. Γιατί κάθε φορά που στεκόμαστε δίπλα σε έναν αδικημένο άνθρωπο, στεκόμαστε δίπλα στον ίδιο τον Χριστό.

Η αγάπη που δεν υπερασπίζεται τον αδικημένο μένει ένα όμορφο συναίσθημα. Η αληθινή αγάπη, όμως, γίνεται πράξη, ευθύνη και θυσία.

π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος