Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει αληθινή ευγνωμοσύνη,
κάτι αλλάζει βαθιά μέσα του.
Σιγά σιγά σταματά να βλέπει μόνο όσα λείπουν…
και αρχίζει να βλέπει όσα ήδη έχει.
Τότε η ζωή δεν μοιάζει πια τόσο βαριά.
Η συνεχής γκρίνια, η εσωτερική αντίσταση και το
παράπονο χάνουν τη δύναμή τους.
Και μαζί τους μειώνεται και η δυστυχία.
Γιατί η ψυχή δύσκολα μένει σκοτεινή όταν γεμίζει ευγνωμοσύνη.
Ίσως τελικά η ευγνωμοσύνη να μην είναι απλώς ένα συναίσθημα…
αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να βλέπεις τη ζωή...!!!
Καλό βράδυ...!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου