11 Αυγούστου 1716: Το Θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος και η Σωτηρία της Κέρκυρας

  

Η 11η Αυγούστου αποτελεί μία από τις πλέον λαμπρές και ιστορικές ημερομηνίες για την Κέρκυρα, καθώς η Εκκλησία τιμά την ανάμνηση του θαύματος της σωτηρίας του νησιού από την πολιορκία των Οθωμανών το 1716, με τη θαυματουργική επέμβαση του Πολιούχου της, Αγίου Σπυρίδωνος.

Το καλοκαίρι του 1716, κατά τη διάρκεια του Ζ΄ Βενετοτουρκικού Πολέμου, ο οθωμανικός στόλος κατέφθασε στην Κέρκυρα και ξεκίνησε μια στενή και ανελέητη πολιορκία. Οι δυνάμεις των εισβολέων υπερείχαν συντριπτικά σε αριθμό και εξοπλισμό, προκαλώντας τρόμο και απελπισία στους κατοίκους. 

Για περισσότερες από σαράντα ημέρες, οι αμυνόμενοι Βενετοί και Κερκυραίοι πάλευαν με όλες τους τις δυνάμεις, ενώ οι ελπίδες για εξωτερική βοήθεια εξαντλούνταν.

Μπροστά στον άμεσο κίνδυνο της άλωσης, ο κλήρος και ο λαός του νησιού κατέφυγαν στον προστάτη τους. Οι ναοί γέμισαν από πιστούς που προσεύχονταν θερμά μπροστά στο Ιερό Σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνος, ζητώντας τη μεσιτεία και την προστασία του. Τη νύχτα της 9ης προς την 10η Αυγούστου, ξέσπασε στην περιοχή μια απροσδόκητη και σφοδρή κατακλυσμιαία καταιγίδα. 

Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση και τις ιστορικές καταγραφές της εποχής, οι Οθωμανοί στρατιώτες είδαν τη μορφή ενός γέροντα μοναχού —του Αγίου Σπυρίδωνος— να καλπάζει στον αέρα κρατώντας αναμμένο πυρσό, συνοδευόμενος από αγγέλους. Η υπερφυσική αυτή παρουσία και ο πανικός που προκλήθηκε στις τάξεις των εισβολέων οδήγησαν στην άτακτη υποχώρηση και φυγή τους στις 11 Αυγούστου 1716, εγκαταλείποντας τον εξοπλισμό και τα πολεμοφόδιά τους.

Σε ένδειξη αιώνιας ευγνωμοσύνης, η Βενετική Διοίκηση του νησιού, με ψήφισμα του Ηγεμόνα Ανδρέα Πιζάνη, καθιέρωσε την ετήσια λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος κάθε 11η Αυγούστου.