Όπου αρχίζει η πίστη.

 

Ένα μικρό παιδί κάποτε ρώτησε έναν ιερέα:

"Αδερφέ, όταν προσεύχομαι στον Θεό, θα πρέπει να του ζητήσω πολλά?"

Ο ιερέας χαμογέλασε.

"Τι ζητάς συνήθως?"

"Για να συμβούν τα πράγματα όπως θέλω."

"Και όταν δεν συμβαίνουν?"

Το παιδί κατέβασε το κεφάλι του.

"Νομίζω ότι ο Θεός δεν με άκουσε."

Ο ιερέας καθίτησε δίπλα του.

"Αν ζητούσες από τον πατέρα σου ένα μαχαίρι επειδή νόμιζες ότι το χρειαζόσουν, θα το έδινε σε σένα?"

"Όχι... επειδή μπορεί να τραυματιστώ."

"Και αν θυμώσες επειδή δεν σου το έδωσε?"

Το παιδί σκέφτηκε για μια στιγμή.

"Θα ήμουν θυμωμένος επειδή δεν κατάλαβα ότι προσπαθούσε να με προστατεύσει."

Ο ιερέας χαμογέλασε.

"Ακριβώς.

Η προσευχή δεν είναι ένας τρόπος να πείσει τον Θεό να κάνει αυτό που θέλουμε.

Είναι ένας τρόπος να μάθουμε να τον εμπιστευόμαστε, ακόμα και όταν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τι κάνει.

Το παιδί παρέμεινε σιωπηλό για μια στιγμή.

Στη συνέχεια, ρώτησε:

"Και όταν λέω, 'Θα γίνει,' πρέπει πραγματικά να το εννοώ?"

Ο ιερέας κοίταξε τον δρόμο.

"Αυτός είναι ο σημείο από όπου αρχίζει η πίστη."