Από τα κατάλευκα νησιά του Αιγαίου ως τα πετρόχτιστα χωριά της στεριανής Ελλάδας κάθε τόπος καυχιέται για τη δικιά του Παναγιά προς τιμή της οποίας έχτισε Ναούς, ζωγράφισε Εικόνες, συνέθεσε ύμνους και ύψωσε προσευχητικά τα χέρια.
Η βαθιά αυτή πνευματική σχέση εκφράζεται και μέσα από τα εκατοντάδες διαφορετικά προσωνύμια που αποδίδονται στο πρόσωπό Της και συνοδεύουν κάποια θαυματουργό Εικόνα Της.
Η ευλάβεια προς την Παναγία φώλιασε βαθιά ιδίως στην ψυχή της Ηπείρου.
Σε μια γη πολυβασανισμένη από μακροχρόνιες δοκιμασίες η βεβαία πίστη προς τη Θεοτόκο έγινε πηγή ελπίδας και οδός για τη διατήρηση της ταυτότητας του τόπου.
Για τον Ηπειρώτη η Παναγία υπήρξε πάντοτε η μάνα, η προστάτιδα και η συμπαραστάτρια στους πόνους και τους καημούς του.
Και ως ευλογία Εκείνη αξίωσε την Ήπειρο να φιλοξενεί πλήθος θαυματουργών Της Εικόνων, οι οποίες εξακολουθούν να μεταδίδουν στους πιστούς τη χάρη των πρεσβειών Της.
Ανάμεσα στις πολλές και γνωστές θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν την ηπειρωτική γη, συγκαταλέγεται και η λιγότερο γνωστή, πλην όμως ιδιαίτερης πνευματικής και ιστορικής αξίας, Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, που φυλάσσεται στο Μαρτυρικό χωριό, Κομμένο, νότια της Άρτας.
Η Εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας (19ος αιώνας) είναι έργο του Ιωαννίτη αγιογράφου Θεοδοσίου ή του υιού του Κωνσταντίνου, περίφημων στα χρόνια τυραννίας του Αλή Πασά και τελευταίων της Σχολής του Καπεσόβου.
Η Θεοτόκος εικονίζεται σε μετωπική στάση με την κεφαλή της να κλίνει ελαφρώς προς τα αριστερά και το δεξί της χέρι να δείχνει τον Υιό Της «οδηγώντας» τα βλέμματα των πιστών στη θέαση του Θείου και επιβεβαιώνοντας τα λόγια του υμνωδού: «χαῖρε Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν».
Η τοπική προφορική παράδοση του χωριού βρίθει θαυμαστών διηγήσεων για τα θαύματα και τις ευεργεσίες της Παναγίας.
Με επέμβαση της Θεοτόκου συνδέεται η απελευθέρωση του Κομμένου από τον δυσβάσταχτο κεφαλικό φόρο που επέβαλε ο Τούρκος Αγάς στα χωριά του Κάμπου.
Ακόμη οι παλαιοί αναφέρονται στην αποσόβηση μεταδοτικών ασθενειών, όπως ήταν η πανούκλα. Ιδιαίτερα, όμως, τονίζεται η βροχοποιός χάρη της Παναγίας.
Την Εικόνα της Οδηγήτριας λιτάνευαν οι κάτοικοι σε περιόδους εκτεταμένης ανομβρίας και η Εκείνη με θαυμαστό τρόπο έφερνε στο χωριό βροχή για να ξεδιψάσουν οι άνθρωποι και η γη με τα ζωντανά της.
Πολλές είναι και οι εμφανίσεις της Παναγίας• δεν είναι λίγοι εκείνοι που μαρτυρούν ότι Την είδαν σε ενύπνια ως μία μαυροφόρα γυναίκα να περπατά εντός του Ναού Της ή να τους μιλά.
Όμως η Παναγία του Κομμένου έμελλε να συνδεθεί και με μια από τις δραματικότερες στιγμές της Νεοελληνικής Ιστορίας.
Στις 16 Αυγούστου 1943 τα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής εισέβαλαν και κατέκαυσαν το χωριό σφαγιάζοντας τους κατοίκους του.
Μπροστά από την κεντρική πύλη του περιβόλου του Ναού και κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο βρήκε μαρτυρικό θάνατο ο Ιερέας του χωριού, π. Λάμπρος Σταμάτης.
Το ίδιο εκείνο Ιερό Ευαγγέλιο φυλάσσεται μέχρι σήμερα στην Ενορία Κομμένου και αποτελεί τον συγκλονιστικότερο μάρτυρα της θυσίας 317 θυμάτων της Σφαγής, ανάμεσα στα οποία συναριθμούνται 97 παιδιά έως και ελαχίστων μηνών.
Ο Ναός της Παναγίας πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου και η χάρη της συγκεντρώνει προσκυνητές από διάφορα μέρη της Άρτας, οι οποίοι καταφθάνουν στον Ναό φέρνοντας τάματα και σεβάσματα προς τιμήν της Παναγίας.
Οι παλαιότερες μαρτυρίες καταδεικνύουν ότι η πρακτική αυτή λάμβανε ποικίλες μορφές.
Πέρα από τα συνήθη μεταλλικά αφιερώματα, πολλά από τα οποία κοσμούν μέχρι σήμερα την Ιερά Εικόνα, οι πιστοί προσέφεραν ακόμη και ζώα, πολυτιμότατα αγαθά για τους αγροτικούς πληθυσμούς των περασμένων χρόνων.
Ιδιαίτερα διαδεδομένο υπήρξε και το έθιμο της περιζώσεως του Ναού με κέρινο «ζωνάρι», το μήκος του οποίου αντιστοιχούσε στην περίμετρό του.
Η συμβολική αυτή πράξη αποτελούσε μαρτυρία της ολοκληρωτικής αφιέρωσης του πιστού και τη δέσμευση της Παναγίας για την εκπλήρωση του τάματος και συνδεόταν συχνά με αιτήματα θεραπείας ασθενειών.
Η παράδοση των ταμάτων διατηρείται ζωντανή μέχρι και σήμερα εκφράζοντας την αδιάκοπη συνέχεια μιας λατρευτικής πρακτικής που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά.
Πηγή: romfea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου