Ποιά ουσία ζητάς από τον πατέρα σου μικρέ και άμυαλε; Η ουσία του πατέρα δεν χωρίζεται από την ουσία του υιού. Γι αυτό και η επιλογή της ασωτίας είναι αποστασία, καπρίτσιο, μπαϊράκι, υπογραφή της μη-σωτηρίας.
Ἀσωτος είναι ο μη σώος, ο μη σωσμένος. Ευτυχώς ο μικρός επανήλθε μετανοών, ενώ ο μεγάλος παρέμεινε ά-σωτος, χειρότερος από τον μικρότερο, καθότι "πλησίον" του πατέρα του. Υποτίθεται δίπλα του...
Έτσι και οι άνθρωποι όλοι είμαστε μία ουσία, μία ανθρώπινη φύση. Κάθε προσπάθεια αυτονόμησης μάς καθιστά ά-σωτους. Πληγώνει όλη την ανθρώπινη φύση, όλους τους ανθρώπους παντού και πάντοτε και από πάντοτε.
Κάθε προσπάθεια ενότητας μέσα στην πολλαπλότητά μας και συνεύρεσής μας μέσα στο Πρόσωπο του Χριστού, μας καθιστά πραγματικούς ανθρώπους, σώους, ακεραίους, ευδαίμονες, χαρμόσυνους, πανευφρόσυνους.
Αυτό είναι η Εκκλησία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου