Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…

  

Στο Άγιον Όρος, τέτοιες ώρες δεν μιλάνε πολύ.

Ανάβει ένα κερί. Ακούγεται σιγά το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…» και κάτι μέσα σου αρχίζει να μαζεύεται.
Όχι από φόβο αλλά από αλήθεια.

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι ιστορία, είναι καθρέφτης.
Και ο Νυμφίος δεν έρχεται θριαμβευτής. Έρχεται ταπεινωμένος. Δεμένος. Σιωπηλός. Πληγωμένος.

Και κάθεται όπως στην εικόνα. Χωρίς να μιλάει. Χωρίς να κατηγορεί.
Σαν να περιμένει. Όχι τον κόσμο, αλλά εμένα.
Να δω αν θα σταθώ. Αν θα αντέξω να Τον κοιτάξω έτσι.
Χωρίς δόξα. Χωρίς θαύματα. Χωρίς δικαιολογίες.
Μόνο με αγάπη που πονάει.

Στο Άγιον Όρος, λένε κάτι απλό αυτές τις μέρες:
«Αν δεν μπεις λίγο μέσα σου… η Μεγάλη Εβδομάδα θα περάσει και δεν θα την καταλάβεις».
Και είναι αλήθεια.

Δεν θέλει πολλά, λίγη σιωπή, λίγη προσευχή και λίγο να κατεβείς από τον εαυτό σου.
Και τότε θα Τον δεις. Όχι όπως τον θέλεις, αλλά όπως είναι.

Καλή δύναμη.
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα και καλή συνάντηση με τον Σωτήρα Χριστό.

Σημείωση: Φωτ.: Έργο του ζωγραφικού οίκου των Ιωασσαφαίων, Καυσοκαλύβια Αγίου Όρους (τέλη 19ου – αρχές 20ού αιώνα).