Μεγάλη Εβδομάδα και καλούμαστε να ζήσουμε και να συμμετέχουμε σύσσωμοι στο Πάθος του Χριστού, στον πόνο του Θεανθρώπου, προκειμένου να βιώσουμε το τέλος που είναι η Ανάσταση.
Τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι πολλά, ειδικά σε όσους έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με την εκκλησία και τη θεολογία της, αλλά και τους ίδιους τους χριστιανούς. Μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές συμμετέχουμε στα της Εκκλησίας χωρίς να παίρνουμε μυρωδιά από τα τελούμενα.
Έχουμε συνηθίσει να πηγαίνουμε τις ημέρες αυτές στην εκκλησία «για το καλό» και δεν βλέπουμε μπροστά μας αυτό που συντελείται. Το Α και το Ω της σωτηρίας μας. Γιατί το Πάθος του Χριστού, με αποκορύφωση τη Σταύρωση, είναι ο δρόμος για τη σωτηρία μας.
Είναι αυτό που χρειαζόταν ο άνθρωπος για ν’ απαλλαγεί από την «πεθαμενίλα» που τον είχε σημαδέψει μετά το Προπατορικό αμάρτημα. Έπρεπε κάπως να ξεπλυθεί. Κι έγινε ο Λόγος του Θεού με τη Θυσία Του, η κολυμβήθρα του Σιλωάμ.
Μόνο που δεν ξέπλυνε απλώς αμαρτίες, ανακαίνισε τον πεπτωκότα άνθρωπο και του χάρισε αιώνια ζωή. Το ξύλον της ατιμίας, ο Σταυρός, έγινε ξύλον ζωής αιωνίου, το αίμα του Χριστού δόθηκε ως αντίλυτρον για να απαλλαγούμε από τα δεινά της αμαρτίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου