Το
1993, μια βολή από κυνηγετικό όπλο κατέστρεψε το φτερό της Μαλένα, ενός
λευκού πελαργού, που από εκείνη τη μέρα δεν μπορούσε πλέον να πετάξει.
Ενώ οι άλλοι πελαργοί μετανάστευαν στην Αφρική, εκείνη έμεινε στο
Μπρόντσκι Βάρος, ένα μικρό χωριό στην ανατολική Κροατία. Τη φρόντιζε ο
Στιέπαν Βόκιτς, ένας συνταξιούχος που της έφτιαξε καταφύγιο, την τάιζε
και τη βοήθησε να επιβιώσει στους πιο σκληρούς χειμώνες.
Όμως
αυτό που συνέβη τα επόμενα χρόνια είναι αυτό που έκανε την ιστορία
γνωστή σε όλο τον κόσμο. Κάθε άνοιξη, ο Κλέπεταν, το ταίρι της,
επέστρεφε πιστά κοντά της αφού περνούσε τον χειμώνα στη Νότια Αφρική.
Ένα ταξίδι περίπου 13.000 χιλιομέτρων μέσα από την Αφρική, τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, που κατέληγε πάντα στο ίδιο μέρος: στη στέγη όπου η Μαλένα τον περίμενε.
Για 16 συνεχόμενα χρόνια, η επιστροφή του καταγραφόταν χωρίς διακοπή. Μαζί απέκτησαν περισσότερα από 40 μικρά, παρόλο που η Μαλένα δεν μπορούσε να τους μάθει να πετούν.
Κάθε φθινόπωρο, ο Κλέπεταν έφευγε ξανά μαζί με τα
νεαρά πουλιά προς τον νότο. Εκείνη έμενε πίσω. Και κάθε άνοιξη, οι
ουρανοί έφερναν τον Κλέπεταν πίσω στην ίδια φωλιά.
Για
κάποιους, αυτή η ιστορία μιλά για το ένστικτο. Για άλλους, για
αφοσίωση. Για όλους, είναι μια υπενθύμιση για κάτι που είναι δύσκολο να
εξηγηθεί μόνο με λόγια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου