Αυτά είναι τα υλικά με τα οποία χτίζεται ο Παράδεισος.

  

Ο Παράδεισος,δεν αγοράζεται με πλούτη, ούτε κερδίζεται με εγωιστική περηφάνια. Κερδίζεται με την αγάπη σε δράση. Κάθε φορά που σκύβεις πάνω από τον πόνο του άλλου, ο Παράδεισος κάνει χώρο μέσα σου. 

Και τελικά, η πλαστική σακούλα που έδωσες σε εκείνο το παγκάκι, γίνεται το πιο φωτεινό σου εισιτήριο για την αιωνιότητα.

Ας αναρωτηθούμε πόσα εισιτήρια έχουμε χάσει ! Εναν άστεγο στο παγκάκι, έναν ηλικιωμένο που νιώθει μόνος, κάποιον που πεινάει ή περνάει μια δύσκολη στιγμή, ο θάλαμος του νοσοκομείου που αποφεύγουμε, επειδή μας θυμίζει τη δική μας θνητότητα και μας προκαλεί δυσφορία. 

Τα «εισιτήρια» δεν εξαντλούνται. Κάθε νέα μέρα φέρνει μαζί της νέες ευκαιρίες στους δρόμους, στα νοσοκομεία, στα ίδια μας τα σπίτια.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε ηρωικές πράξεις για να κερδίσουμε την αιωνιότητα. Αρκεί να είμαστε παρόντες. 

Ένα χαμόγελο, ένας ζεστός λόγος, πέντε λεπτά συντροφιάς σε έναν μοναχικό άνθρωπο ή εκείνη η σακούλα στο παγκάκι. Αυτά είναι τα υλικά με τα οποία χτίζεται ο Παράδεισος.

Αν το καλοσκεφτείς, αυτή η πλαστική σακούλα είναι το μόνο πράγμα που θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας από αυτόν τον κόσμο. Όλα τα άλλα —σπίτια, αυτοκίνητα, τίτλοι, τραπεζικοί λογαριασμοί— θα μείνουν πίσω. Μόνο η «σακούλα» της αγάπης μας θα μας περιμένει στην άλλη όχθη.