Στον Ακρίτα Επίσκοπο Καλλίνικο Μαυρολέων.

  

Για όσους μεγάλωσαν στον Πειραιά και είχαν ενεργή δράση στο νεανικό  τομέα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς ο Νίκος Μαυρολέων και κατόπιν π. Καλλίνικος ήταν και είναι ένας ζωντανός θρύλος.

Ο αεικίνητος άνθρωπος, εκπαιδευτικός, κατηχητής, φίλος, ιερέας! Πρωτοπόρος σε κάθε τι με το οποίο ασχολήθηκε. Εργατικός και αφοσιωμένος στο συνάνθρωπο.

Ένας άνθρωπος ο οποίος με κανέναν τρόπο και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσες να μην προσέξεις για την ευθύτητα του, τη λεβεντιά του, την εργατικότητα του, το χαμόγελο του, το καλό του λόγο, την καταδεκτικότητα και αμεσότητα του.

Τον γνωρίσαμε ως κορυφαίο στέλεχος της Μητροπόλεως Πειραιά στον Άγιο Βασίλειο στις Κατασκηνώσεις, στα σχολεία που υπηρέτησε, από τις εκπομπές στο ραδιόφωνο από τα άρθρα του, τις εμπνευσμένες ομιλίες του.

Κάποια στιγμή στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου κείρεται μοναχός, χειροτονείται κατόπιν διάκονος και ιερέας. Ήδη υπηρετεί στο χωριό του στις Πυλές Καρπάθου ως δάσκαλος σε ένα ακριτικό μονοθέσιο σχολείο.

 Εφαρμόζει πρωτοποριακά προγράμματα για το σχολείο του. Συνδέεται με τη ΝΑΣΑ, εκπονεί προγράμματα που ούτε μεγάλα σχολεία  του Κέντρου της Αθήνας δεν εφαρμόζουν. Τελειοποιεί τη Βιβλιοθήκη, εισάγει υπολογιστές, λειτουργεί θερινό σχολείο, πραγματοποιεί μεγάλες εκδρομές, προγραμματίζει συναντήσεις αποφοίτων, λειτουργεί σχολή Γονέων. Είναι τόσες οι δραστηριότητες που δεν χωρούν σε ένα σημείωμα. 

Μαρτυρούν την αγωνία και τον αγώνα  του ανθρώπου αυτού να βρίσκεται δίπλα στον άνθρωπο, σε κάθε ψυχή από το μετερίζι που ο Θεός τον έταξε.

Είναι ίσως η μοναδική φορά που θα ζητήσω από εσάς φίλοι αναγνώστες να μου επιτρέψετε να αφιερώσω αυτό το σημείωμα σε ένα πρόσωπο πολύ ακριβό. 

 

Στον αρχιμανδρίτη π. Καλλίνικο Μαυρολέοντα, που από προχθές  ψηφίστηκε από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ως βοηθός Επίσκοπος  της Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου που υπηρετεί με τον τίτλο επίσκοπος Μηδείας.  

 

 Ο π. Καλλίνικος είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για την εκπαίδευση και την Εκκλησία. Μπορεί κανείς να γράφει και να μιλά ασταμάτητα  γι' αυτόν γιατί ο ίδιος δεν σταματά να εργάζεται και να αγωνίζεται. 

 

Συνεργάτες και συνοδοιπόροι από τα ένδοξα εκείνα χρόνια της δεκαετίας του '80 στον Πειραιά, ζήσαμε πολλούς χειμώνες και καλοκαίρια στις ενορίες, στις κατασκηνώσεις, στις εκδρομές, στις συναντήσεις των φοιτητών στα συνέδρια, στις γιορτές στο Βεάκειο και πόσες άλλες στιγμές, ρωγμές  ανεπιτήδευτης χαράς και ευτυχίας που σήμερα όλοι αναπολούμε.

 

 

Το θερινό σχολείο  στις Πυλές Καρπάθου είναι άλλη μία καινοτόμος δραστηριότητα του πρωτοπόρου ιερέα και δάσκαλου αρχιμανδρίτη Καλλίνικου Μαυρολέοντα. Όποιος έχει παρακολουθήσει την πορεία και την πολυσχιδή δραστηριότητά του στον Πειραιά όπου εργάστηκε ως δάσκαλος και στέλεχος της Ι. Μητροπόλεως αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κάρπαθο, δεν εκπλήσσεται. 

Ένας φωτισμένος και εμπνευσμένος παπάς και δάσκαλος από αυτούς που έχουν τόσο ανάγκη οι καιροί μας.

   Ο δάσκαλος τότε Νίκος Μαυρολέων έκανε το πέρασμά του - τη θητεία του και από την Κυψέλη Μεθάνων και κάποια στιγμή πήρε τη γενναία απόφαση να υπηρετήσει στο χωριό του, στις Πυλές Καρπάθου, σε χρόνια που η φυγή προς την επαρχία δεν ήταν μόδα ούτε αναγκαστική λύση για επιβίωση όπως σήμερα. 

Το σχολείο του με πρωτοπόρα και ριζοσπαστικά προγράμματα  ξέφυγε από τα στενά όρια του νησιού του, επαινέθηκε και βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. 

 

Η δράση του στην Κάρπαθο ως δάσκαλος αλλά κυρίως ως ιερέας καλλιέργησε τη διψασμένη γη του νησιού. Το πνευματικό του έργο αθόρυβο αλλά συστηματικό επίμονο και φλογερό αναγνωρίζεται πλέον από όλους.

   Η φιγούρα του παπά - Καλλίνικου είναι η φιγούρα ενός σύγχρονου ακρίτα του Αιγαίου. Πριν χρόνια όταν στο 2ο Γυμνάσιο παρουσιάσαμε την ταινία "Το φως που σβήνει" στην οποία περιγράφεται η σχέση ενός φαροφύλακα με έναν μικρό μαθητή που σιγά - σιγά τυφλώνεται, μας ήρθε αβίαστα στο νου η μορφή του παπά - Καλλίνικου, που σαν άλλος φαροφύλακας συνεχίζει να κρατά αναμμένη την καντήλα της πίστης και της Ελλάδας στην εσχατιά του Αιγαίου.

Σε ευχαριστούμε που μας θυμάσαι αν και γνωρίζουμε το παράπονό σου που είναι δικαιολογημένο. Δεν τήρησα μέχρι τώρα την υπόσχεσή μου να έρθω στο νησί σου. Έχει ο Θεός.

 

Μια απρόσμενη συνάντηση στον Πειραιά (που αλλού;) στις 9 Οκτωβρίου του 2023. Ίσως εκείνη τη ιδιαίτερη μέρα για μένα ο Θεός σε είχε στείλει για να μου δώσεις δύναμη.

 

Του ζήτησα τη φωτογραφία. Περίμενα ότι θα  την είχε ανεβάσει στις σελίδες του. Γιατί ο π.Καλλίνικος είναι πρωτοπόρος και σε αυτό. Στα κοινωνικά δίκτυα. 

Όπως ήταν πάντα εκεί στην ανηφόρα του Αι Βασίλη στον Πειραιά και στην πλατεία  της  εκκλησιάς  του, στο Πνευματικό Κέντρο της ενορίας, στις δράσεις της Μητροπόλεως αλλά κυρίως στο σχολείο του στην Πηγάδα ή στα Μέθανα.

Είχα χρόνια να  τον δω από κοντά. Χρόνια να τον συναντήσω. Κι έτυχε να βρεθεί μπροστά μου μια πολύ ιδιαίτερη μέρα  για μένα, στον Πειραιά. Μια μέρα ξεχωριστή προσωπική που από την αμηχανία  μου και το απρόσμενο της συνάντησης  δεν μπόρεσα να του το πω.

Κράταγα μια τσάντα με καλούδια που προορίζονταν για άλλους. Θα ήθελα πολύ να του την δώσω. Να τον ευχαριστήσω για όσα μας ενέπνευσε τότε στον Πειραιά. Τότε τη δεκαετία  του '80 και του '90. Για όλα εκείνα που από αυτόν μάθαμε. 

Για το  πόσο "πρωτοπόρος" ήταν τότε και τώρα. Κυρίως όταν τα άφησε όλα πίσω κι έφυγε στην Κάρπαθο, το νησί του και να υπηρετήσει στο σχολειό  του χωριού του, στο μονοθέσιο σχολείο των Πυλών Καρπάθου. Και από μονοθέσιο το έκανε πρότυπο και υποδειγματικό σχολείο όχι μόνο για τα Δωδεκάνησα αλλά και για όλη την Ελλάδα.

Αυτός είναι ο Καλλίνικος Μαυρολέων. Αεικίνητος, νέος, επίμονος, εργάτης ακούραστος. 

Ένας ΑΚΡΙΤΑΣ!!!

Τα  χρόνια πέρασαν! Άλλωστε αποτυπώνεται στη φωτογραφία. Όμως κανένα φίλμ, κανένα στόρι ή tic toc ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο δεν μπορεί να αποτυπώσει και να καταγράψει τα βιώματα. 

Τότε στον Πειραιά. Στον Αι Βασίλη, στο Βεάκειο, στη Χριστιανούπολη, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, στις εκδρομές της ΦΕΔ, στο Δημοτικό Θέατρο, στις πλατείες των Ταμπουρίων, στις γειτονιές  του Πειραιά.

Σε ευχαριστούμε πολύ πάτερ!!!!

 

Πηγή:  odosaeginis.blogspot.com