Η Κοίμηση της Παναγίας Η ιερότερη κηδεία που γνώρισε ποτέ ο κόσμος

  

Υπάρχει μία κηδεία που δεν έμοιαζε με καμία άλλη στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Δεν κυριαρχούσε η απελπισία, αλλά η ελπίδα.
Δεν κυριαρχούσε ο θάνατος, αλλά η προσδοκία της αιώνιας ζωής.
Ήταν η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Η Αγία Γραφή δεν περιγράφει το γεγονός της Κοιμήσεως. Η Εκκλησία όμως το διαφύλαξε μέσα στην Ιερά Παράδοση, η οποία μαρτυρείται από αρχαία κείμενα και από μεγάλους Πατέρες, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, αλλά και από τη μαρτυρία που διασώζεται στα συγγράμματα που αποδίδονται στον άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, όταν πλησίαζε η ώρα της αναχωρήσεως της Παναγίας από αυτόν τον κόσμο, οι Απόστολοι, οι οποίοι είχαν διασκορπιστεί σε όλη την οικουμένη για το κήρυγμα του Ευαγγελίου, μεταφέρθηκαν θαυματουργικά πάνω σε νεφέλες στα Ιεροσόλυμα, ώστε να βρίσκονται δίπλα στη Μητέρα του Κυρίου.
Ανάμεσά τους βρισκόταν ο Απόστολος Πέτρος, ο Ιωάννης ο Θεολόγος, στον οποίο ο Χριστός είχε εμπιστευθεί τη μητέρα Του πάνω στον Σταυρό, καθώς και ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων.
Εκεί βρισκόταν και ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο οποίος αργότερα περιγράφει με δέος όσα έζησε. Μάλιστα, μαζί του ήταν και ο διδάσκαλός του, ο άγιος Ιερόθεος, τον οποίο παρουσιάζει ως άνθρωπο που είχε φτάσει σε τόσο μεγάλο ύψος θεογνωσίας, ώστε όλοι οι παρόντες θαύμαζαν τη χάρη που ενεργούσε μέσα του.
Όταν η Παναγία παρέδωσε το πνεύμα της, συνέβη το ανείπωτο.
Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός κατέβηκε με πλήθος Αγγέλων για να παραλάβει την πανάχραντη ψυχή της Μητέρας Του.
Είναι ίσως η πιο συγκλονιστική εικόνα της χριστιανικής παράδοσης.
Εκείνη που κάποτε κράτησε στην αγκαλιά της τον Δημιουργό του κόσμου ως Βρέφος, τώρα βλέπει τον Υιό της να κρατά με άπειρη στοργή την ψυχή της.
Ο θάνατος έχει ήδη νικηθεί.
Γι' αυτό η Εκκλησία δεν μιλά για τον «θάνατο» της Παναγίας, αλλά για την Κοίμησή της.
Η πρώτη εξόδιος ακολουθία
Η παράδοση διηγείται ότι οι Απόστολοι στάθηκαν γύρω από το πάνσεπτο σώμα της Θεοτόκου με τέτοιο δέος, ώστε κανείς δεν τολμούσε να αρχίσει την εξόδιο ακολουθία.
Ποιος θα μπορούσε να ψάλει μπροστά σε Εκείνη που έγινε η ζωντανή Κιβωτός του Θεού;
Ποιος θα μπορούσε να αποχαιρετήσει τη Μητέρα του Κυρίου;
Τότε όλοι στράφηκαν προς τον κορυφαίο των Αποστόλων, τον Πέτρο, και εκείνος έκανε την αρχή της ιερής τελετής.
Στη συνέχεια, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγίου Διονυσίου, ο άγιος Ιερόθεος, πλημμυρισμένος από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, έψαλε θεόπνευστους ύμνους προς τη Θεοτόκο, προκαλώντας τον θαυμασμό όλων των παρισταμένων. Ο ίδιος ο άγιος Διονύσιος ομολογεί ότι όσοι βρίσκονταν εκεί αισθάνονταν πως είχαν ήδη μεταφερθεί από τη γη στον ουρανό.

Η ταφή και ο Απόστολος Θωμάς
Οι Απόστολοι μετέφεραν το πανάγιο σώμα της Θεοτόκου στη Γεθσημανή και το κατέθεσαν με ευλάβεια στον τάφο.
Όμως ένας Απόστολος έλειπε.
Ο Θωμάς.
Όταν έφτασε τρεις ημέρες αργότερα, ζήτησε με δάκρυα να ανοίξουν τον τάφο για να προσκυνήσει και εκείνος το σώμα της Παναγίας.
Όταν όμως άνοιξαν τον τάφο, βρέθηκαν μπροστά σε ένα θαύμα.
Το σώμα της Θεοτόκου δεν βρισκόταν πλέον εκεί.
Υπήρχαν μόνο τα εντάφια σπάργανα και μια ανέκφραστη ευωδία που γέμιζε τον χώρο.
Η Εκκλησία πιστεύει ότι η Παναγία μετατέθηκε από τον Υιό της στην ουράνια δόξα.
Όχι επειδή αναστήθηκε με δική της δύναμη, όπως ο Χριστός, αλλά επειδή ο Αναστημένος Κύριος χάρισε και στη Μητέρα Του αυτή τη μοναδική τιμή.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι μια γιορτή πένθους.
Είναι μια γιορτή ελπίδας.
Μας υπενθυμίζει ότι για εκείνον που ζει ενωμένος με τον Χριστό, ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά μετάβαση στη ζωή.
Η Παναγία έγινε η πρώτη από τους ανθρώπους που γεύθηκε ολοκληρωμένα αυτή τη δόξα, επειδή πρώτα έγινε η πιο ταπεινή δούλη του Θεού.
Εκείνη που είπε:
«Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.»
Ας ζητούμε λοιπόν τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου, όχι γιατί παίρνει τη θέση του Χριστού, αλλά γιατί πάντοτε οδηγεί προς Εκείνον.
Όπως είπε κάποτε στους διακόνους στον γάμο της Κανά:
«Ό,τι σας λέγει, ποιήσατε.»
Αυτή είναι μέχρι σήμερα ολόκληρη η αποστολή της.
Να οδηγεί κάθε άνθρωπο στον Υιό της, τον μόνο Σωτήρα του κόσμου.