Πόσες φορές σταθήκαμε μπροστά στην Παναγία και Της είπαμε:
«Κάνε ένα θαύμα, Παναγία μου…»
Να γίνει καλά ο άνθρωπός μας.
Να λυθεί το πρόβλημα.
Να ανοίξει εκείνη η πόρτα.
Να φύγει ο φόβος.
Να αλλάξει αυτό που μας πονά.
Και περιμένουμε…
Όμως υπάρχουν φορές που το θαύμα δεν έρχεται όπως το φανταστήκαμε.
Γιατί ίσως το μεγαλύτερο θαύμα δεν είναι πάντοτε να αλλάξει ο Θεός αυτό που συμβαίνει γύρω μας.
Ίσως είναι να αλλάξει εμάς μέσα σε αυτό που συμβαίνει.
Να μας δώσει δύναμη εκεί που νομίζαμε πως τελειώσαμε.
Υπομονή εκεί που θέλαμε να φύγουμε.
Συγχώρεση εκεί που είχαμε γεμίσει θυμό.
Ελπίδα εκεί που όλα έμοιαζαν χαμένα.
Και πίστη όταν δεν έχουμε ακόμη καμία απάντηση.
Γι’ αυτό σήμερα, μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, ας μην πούμε μόνο:
«Παναγία μου, άλλαξέ το.»
Ας τολμήσουμε να πούμε και:
«Παναγία μου, αν δεν αλλάξει ακόμη αυτό που περνάω, βοήθησέ με να μην χαθώ εγώ μέσα σ’ αυτό.
Κράτησέ με από το χέρι και οδήγησέ με στον Χριστό.»
Γιατί μερικές φορές…
το θαύμα που περιμένεις γύρω σου,
έχει ήδη αρχίσει σιωπηλά μέσα σου.
Υπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών. Αμήν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου