Ενοριακή ζωή - Άγιος Δημήτριος Πειραιώς

  

 

Κάποτε, ένας άνθρωπος γεμάτος αγωνία, πήγε σε έναν γέροντα και του είπε:
Γέροντα, άλλοτε φοβάμαι για το αύριο, άλλοτε χαίρομαι, για όσα έχω. Μα μέσα μου, δεν βρίσκω ειρήνη. Τι να κάνω για να μην παρασύρομαι, ούτε από τις λύπες ούτε από τις χαρές;
Ο γέροντας τον κοίταξε με αγάπη και του είπε:
Να θυμάσαι πάντοτε ένα πράγμα: ο Θεός είναι μαζί σου.
Ο άνθρωπος απόρησε.
Μόνο αυτό;
Και ο γέροντας απάντησε:
Ναι. Όταν έρχεται η θλίψη, να θυμάσαι πως δεν είσαι μόνος. Όταν έρχεται η δοκιμασία, να θυμάσαι, πως ο Θεός γνωρίζει τον δρόμο σου.
Κι όταν έρχεται η χαρά, να μην ξεχνάς, Εκείνον που σου την χάρισε. Τότε η λύπη, δεν θα γίνεται απελπισία, και η χαρά δεν θα γίνεται υπερηφάνεια.
Ο άνθρωπος έφυγε κρατώντας βαθιά μέσα του αυτά τα λόγια.
Και με τον καιρό κατάλαβε, πως η ζωή αλλάζει συνεχώς. Άλλοτε έχει ήλιο, και άλλοτε σύννεφα. Άλλοτε γελάμε, και άλλοτε δακρύζουμε. Άλλοτε ανοίγουν οι δρόμοι, και άλλοτε κλείνουν.

Μα ο Θεός παραμένει.
Μην φοβάσαι λοιπόν, όταν όλα γύρω σου αλλάζουν. Κράτησε την πίστη σου, την προσευχή σου, και τον Χριστό μέσα στην καρδιά σου.
Όλα περνούν. Οι άνθρωποι αλλάζουν.
Οι καταστάσεις, έρχονται και φεύγουν.
Μα η αγάπη του Χριστού, δεν περνά ποτέ.
Όποιος ακουμπά, την ζωή του στα χέρια Του, μπορεί να περνά, μέσα από τις δυσκολίες, χωρίς να χάνει την ελπίδα του, και μέσα από τις χαρές, χωρίς να χάνει την ταπείνωσή του.

Πηγη: Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού